२. दुकनिपातो
१. दळ्हवग्गो
१५१. राजोवादजातकं (२-१-१)
१. दळ्हं दळ्हस्स खिपति, बल्लिको [मल्लिको (सी. पी.)] मुदुना मुदुं;
साधुम्पि साधुना जेति, असाधुम्पि असाधुना;
एतादिसो अयं राजा, मग्गा उय्याहि सारथि.
२. अक्कोधेन जिने कोधं, असाधुं साधुना जिने;
जिने कदरियं दानेन, सच्चेनालिकवादिनं;
एतादिसो अयं राजा, मग्गा उय्याहि सारथीति.
राजोवादजातकं पठमं.
१५२. असमेक्खितकम्मन्तं, तुरिताभिनिपातिनं.
सानि कम्मानि तप्पेन्ति, उण्हंवज्झोहितं मुखे.
४. सीहो च सीहनादेन, दद्दरं अभिनादयि;
सुत्वा सीहस्स निग्घोसं, सिङ्गालो [सिगालो (सी. स्या. पी.)] दद्दरे वसं;
भीतो सन्तासमापादि, हदयञ्चस्स अप्फलीति.
सिङ्गालजातकं [सिगालजातकं (सी. स्या. पी.)] दुतियं.
१५३. सूकरजातकं (२-१-३)
५. चतुप्पदो अहं सम्म, त्वम्पि सम्म चतुप्पदो;
एहि सम्म [सीह (सी. पी.)] निवत्तस्सु, किं नु भीतो पलायसि.
६. असुचि पूतिलोमोसि, दुग्गन्धो वासि सूकर;
सचे युज्झितुकामोसि, जयं सम्म ददामि तेति.
सूकरजातकं ततियं.
१५४. उरगजातक (२-१-४)
७. इधूरगानं पवरो पविट्ठो, सेलस्स वण्णेन पमोक्खमिच्छं;
ब्रह्मञ्च वण्णं [वक्कं (क.)] अपचायमानो, बुभुक्खितो नो वितरामि [विसहामि (क. सि. स्या. पी.)] भोत्तुं.
८. सो ब्रह्मगुत्तो चिरमेव जीव, दिब्या च ते पातुभवन्तु भक्खा;
यो ब्रह्मवण्णं अपचायमानो, बुभुक्खितो नो वितरासि [सब्बत्थपि समानं] भोत्तुन्ति.
उरगजातकं चतुत्थं.
१५५. भग्गजातकं (२-१-५)
९. जीव वस्ससतं भग्ग [गग्ग (सी. पी.)], अपरानि च वीसतिं [वीसति (स्या. क.)];
मा मं पिसाचा खादन्तु, जीव त्वं सरदो सतं.
१०. त्वम्पि वस्ससतं जीव, अपरानि च वीसतिं;
विसं पिसाचा खादन्तु, जीव त्वं सरदो सतन्ति.
भग्गजातकं पञ्चमं.
१५६. अलीनचित्तजातकं (२-१-६)
११. अलीनचित्तं निस्साय, पहट्ठा महती चमू;
कोसलं सेनासन्तुट्ठं, जीवग्गाहं अगाहयि.
१२. एवं निस्सयसम्पन्नो, भिक्खु आरद्धवीरियो;
भावयं कुसलं धम्मं, योगक्खेमस्स पत्तिया;
पापुणे अनुपुब्बेन, सब्बसंयोजनक्खयन्ति.
अलीनचित्तजातकं छट्ठं.
१५७. गुणजातकं (२-१-७)
१३. येन कामं पणामेति, धम्मो बलवतं मिगी;
उन्नदन्ती विजानाहि, जातं सरणतो भयं.
१४. अपि चेपि दुब्बलो मित्तो, मित्तधम्मेसु तिट्ठति;
सो ञातको च बन्धु च, सो मित्तो सो च मे सखा;
दाठिनि मातिमञ्ञित्थो [मञ्ञिवो (स्या.), मञ्ञव्हो (क.)], सिङ्गालो मम पाणदोति.
गुणजातकं सत्तमं.
१५८. सुहनुजातकं (२-१-८)
१५. नयिदं विसमसीलेन, सोणेन सुहनू सह;
सुहनूपि तादिसोयेव, यो सोणस्स सगोचरो.
१६. पक्खन्दिना पगब्भेन, निच्चं सन्दानखादिना;
समेति पापं पापेन, समेति असता असन्ति.
सुहनुजातकं अट्ठमं.
१५९. मोरजातकं (२-१-९)
१७. उदेतयं चक्खुमा एकराजा, हरिस्सवण्णो पथविप्पभासो [पठविप्पभासो (सी. स्या. पी.)];
तं तं नमस्सामि हरिस्सवण्णं पथविप्पभासं, तयाज्ज गुत्ता विहरेमु दिवसं.
ये ब्राह्मणा वेदगू सब्बधम्मे, ते मे नमो ते च मं पालयन्तु;
नमत्थु बुद्धानं [बुद्धान (?)] नमत्थु बोधिया, नमो विमुत्तानं [विमुत्तान (?)] नमो विमुत्तिया;
इमं सो परित्तं कत्वा, मोरो चरति एसना.
१८. अपेतयं चक्खुमा एकराजा, हरिस्सवण्णो पथविप्पभासो;
तं तं नम्मस्सामि हरिस्सवण्णं पथविप्पभासं, तयाज्ज गुत्ता विहरेमु रत्तिं.
ये ब्राह्मणा वेदगू सब्बधम्मे, ते मे नमो ते च मं पालयन्तु;
नमत्थु बुद्धानं नमत्थु बोधिया, नमो विमुत्तानं नमो विमुत्तिया;
इमं सो परित्तं कत्वा, मोरो वासमकप्पयीति.
मोरजातकं नवमं.
१६०. विनीलजातकं (२-१-१०)
१९. एवमेव नून [नु (क.)] राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहं;
अस्सा वहन्ति आजञ्ञा, यथा हंसा विनीलकं.
२०. विनील दुग्गं भजसि, अभूमिं तात सेवसि;
गामन्तकानि [गामन्तिकानि (सी.), गामन्तरानि (क.)] सेवस्सु, एतं मातालयं तवाति.
विनीलजातकं दसमं.
दळ्हवग्गो पठमो.
तस्सुद्दानं –
वरबल्लिक दद्दर सूकरको, उरगूत्तम पञ्चमभग्गवरो;
महतीचमु याव सिङ्गालवरो, सुहनुत्तम मोर विनीलं दसाति.
२. सन्थववग्गो
१६१. इन्दसमानगोत्तजातकं (२-२-१)
२१. न सन्थवं [सन्धवं (क.)] कापुरिसेन कयिरा, अरियो अनरियेन पजानमत्थं;
चिरानुवुत्थोपि करोति पापं, गजो यथा इन्दसमानगोत्तं.
२२. यं त्वेव जञ्ञा सदिसो ममन्ति, सीलेन पञ्ञाय सुतेन चापि;
तेनेव मेत्तिं कयिराथ सद्धिं, सुखो हवे सप्पुरिसेन सङ्गमोति.
इन्दसमानगोत्तजातकं पठमं.
१६२. सन्थवजातकं (२-२-२)
२३. न सन्थवस्मा परमत्थि पापियो, यो सन्थवो [सन्धवो (क.)] कापुरिसेन होति;
सन्तप्पितो सप्पिना पायसेन [पायासेन (क.)], किच्छाकतं पण्णकुटिं अदय्हि [अदड्ढहि (सी. स्या.), अदट्ठहि (पी.), अदद्दहि (?)].
२४. न सन्थवस्मा परमत्थि सेय्यो, यो सन्थवो सप्पुरिसेन होति;
सीहस्स ब्यग्घस्स च दीपिनो च, सामा मुखं लेहति सन्थवेनाति.
सन्थवजातकं दुतियं.
१६३. सुसीमजातकं (२-२-३)
२५. काळा मिगा सेतदन्ता तवीमे [तव इमे (सी. स्या. पी.)], परोसतं हेमजालाभिछन्ना [हेमजालाभिसञ्छन्ना (सी.)];
ते ते ददामीति सुसीम ब्रूसि, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानं.
२६. काळा मिगा सेतदन्ता ममीमे [मम इमे (सी. पी.)], परोसतं हेमजालाभिच्छन्ना;
ते ते ददामीति वदामि माणव, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानन्ति.
सुसीमजातकं ततियं.
१६४. गिज्झजातकं (२-२-४)
२७. यं नु गिज्झो योजनसतं, कुणपानि अवेक्खति;
कस्मा जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झसि.
२८. यदा पराभवो होति, पोसो जीवितसङ्खये;
अथ जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झतीति.
गिज्झजातकं चतुत्थं.
१६५. नकुलजातकं (२-२-५)
२९. सन्धिं कत्वा अमित्तेन, अण्डजेन जलाबुज;
विवरिय दाठं सेसि [सयसि (सी. स्या. पी.)], कुतो ते भयमागतं.
३०. सङ्केथेव [सङ्कतेव (क.)] अमित्तस्मिं, मित्तस्मिम्पि न विस्ससे;
अभया भयमुप्पन्नं, अपि मूलानि कन्ततीति [मूलं निकन्ततीति (सी.)].
नकुलजातकं पञ्चमं.
१६६. उपसाळकजातकं (२-२-६)
३१. उपसाळकनामानि [उपसाळ्हकनामानं (सी. स्या. पी.)], सहस्सानि चतुद्दस;
अस्मिं पदेसे दड्ढानि, नत्थि लोके अनामतं.
३२. यम्हि सच्चञ्च धम्मो च, अहिंसा संयमो दमो;
एतं अरिया सेवन्ति, एतं लोके अनामतन्ति.
उपसाळकजातकं छट्ठं.
१६७. समिद्धिजातकं (२-२-७)
३३. अभुत्वा भिक्खसि भिक्खु, न हि भुत्वान भिक्खसि;
भुत्वान भिक्खु भिक्खस्सु, मा तं कालो उपच्चगा.
३४. कालं वोहं न जानामि, छन्नो कालो न दिस्सति;
तस्मा अभुत्वा भिक्खामि, मा मं कालो उपच्चगाति.
समिद्धिजातकं सत्तमं.
१६८. सकुणग्घिजातकं (२-२-८)
३५. सेनो बलसा पतमानो, लापं गोचरठायिनं;
सहसा अज्झप्पत्तोव, मरणं तेनुपागमि.
३६. सोहं नयेन सम्पन्नो, पेत्तिके गोचरे रतो;
अपेतसत्तु मोदामि, सम्पस्सं अत्थमत्तनोति.
सकुणग्घिजातकं अट्ठमं.
१६९. अरकजातकं (२-२-९)
३७. यो वे मेत्तेन चित्तेन, सब्बलोकानुकम्पति;
उद्धं अधो च तिरियं, अप्पमाणेन सब्बसो.
३८. अप्पमाणं हितं चित्तं, परिपुण्णं सुभावितं;
यं पमाणकतं कम्मं, न तं तत्रावसिस्सतीति.
अरकजातकं नवमं.
१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)
३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;
महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.
४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;
अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.
ककण्टकजातकं दसमं.
सन्थववग्गो दुतियो.
तस्सुद्दानं –
अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;
उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.
३. कल्याणवग्गो
१७१. कल्याणधम्मजातकं (२-३-१)
४१. कल्याणधम्मोति यदा जनिन्द, लोके समञ्ञं अनुपापुणाति;
तस्मा न हिय्येथ [हीयेथ (सी.)] नरो सपञ्ञो, हिरियापि सन्तो धुरमादियन्ति.
४२. सायं समञ्ञा इध मज्ज पत्ता, कल्याणधम्मोति जनिन्द लोके;
ताहं समेक्खं इध पब्बजिस्सं, न हि मत्थि छन्दो इध कामभोगेति.
कल्याणधम्मजातकं पठमं.
१७२. दद्दरजातकं (२-३-२)
४३. को नु सद्देन महता, अभिनादेति दद्दरं;