२. दुकनिपातो

१. दळ्हवग्गो

१५१. राजोवादजातकं (२-१-१)

१. दळ्हं दळ्हस्स खिपति, बल्लिको [मल्लिको (सी. पी.)] मुदुना मुदुं;

साधुम्पि साधुना जेति, असाधुम्पि असाधुना;

एतादिसो अयं राजा, मग्गा उय्याहि सारथि.

२. अक्कोधेन जिने कोधं, असाधुं साधुना जिने;

जिने कदरियं दानेन, सच्चेनालिकवादिनं;

एतादिसो अयं राजा, मग्गा उय्याहि सारथीति.

राजोवादजातकं पठमं.

१५२. असमेक्खितकम्मन्तं, तुरिताभिनिपातिनं.

सानि कम्मानि तप्पेन्ति, उण्हंवज्झोहितं मुखे.

४. सीहो च सीहनादेन, दद्दरं अभिनादयि;

सुत्वा सीहस्स निग्घोसं, सिङ्गालो [सिगालो (सी. स्या. पी.)] दद्दरे वसं;

भीतो सन्तासमापादि, हदयञ्चस्स अप्फलीति.

सिङ्गालजातकं [सिगालजातकं (सी. स्या. पी.)] दुतियं.

१५३. सूकरजातकं (२-१-३)

५. चतुप्पदो अहं सम्म, त्वम्पि सम्म चतुप्पदो;

एहि सम्म [सीह (सी. पी.)] निवत्तस्सु, किं नु भीतो पलायसि.

६. असुचि पूतिलोमोसि, दुग्गन्धो वासि सूकर;

सचे युज्झितुकामोसि, जयं सम्म ददामि तेति.

सूकरजातकं ततियं.

१५४. उरगजातक (२-१-४)

७. इधूरगानं पवरो पविट्ठो, सेलस्स वण्णेन पमोक्खमिच्छं;

ब्रह्मञ्च वण्णं [वक्कं (क.)] अपचायमानो, बुभुक्खितो नो वितरामि [विसहामि (क. सि. स्या. पी.)] भोत्तुं.

८. सो ब्रह्मगुत्तो चिरमेव जीव, दिब्या च ते पातुभवन्तु भक्खा;

यो ब्रह्मवण्णं अपचायमानो, बुभुक्खितो नो वितरासि [सब्बत्थपि समानं] भोत्तुन्ति.

उरगजातकं चतुत्थं.

१५५. भग्गजातकं (२-१-५)

९. जीव वस्ससतं भग्ग [गग्ग (सी. पी.)], अपरानि च वीसतिं [वीसति (स्या. क.)];

मा मं पिसाचा खादन्तु, जीव त्वं सरदो सतं.

१०. त्वम्पि वस्ससतं जीव, अपरानि च वीसतिं;

विसं पिसाचा खादन्तु, जीव त्वं सरदो सतन्ति.

भग्गजातकं पञ्चमं.

१५६. अलीनचित्तजातकं (२-१-६)

११. अलीनचित्तं निस्साय, पहट्ठा महती चमू;

कोसलं सेनासन्तुट्ठं, जीवग्गाहं अगाहयि.

१२. एवं निस्सयसम्पन्नो, भिक्खु आरद्धवीरियो;

भावयं कुसलं धम्मं, योगक्खेमस्स पत्तिया;

पापुणे अनुपुब्बेन, सब्बसंयोजनक्खयन्ति.

अलीनचित्तजातकं छट्ठं.

१५७. गुणजातकं (२-१-७)

१३. येन कामं पणामेति, धम्मो बलवतं मिगी;

उन्नदन्ती विजानाहि, जातं सरणतो भयं.

१४. अपि चेपि दुब्बलो मित्तो, मित्तधम्मेसु तिट्ठति;

सो ञातको च बन्धु च, सो मित्तो सो च मे सखा;

दाठिनि मातिमञ्ञित्थो [मञ्ञिवो (स्या.), मञ्ञव्हो (क.)], सिङ्गालो मम पाणदोति.

गुणजातकं सत्तमं.

१५८. सुहनुजातकं (२-१-८)

१५. नयिदं विसमसीलेन, सोणेन सुहनू सह;

सुहनूपि तादिसोयेव, यो सोणस्स सगोचरो.

१६. पक्खन्दिना पगब्भेन, निच्चं सन्दानखादिना;

समेति पापं पापेन, समेति असता असन्ति.

सुहनुजातकं अट्ठमं.

१५९. मोरजातकं (२-१-९)

१७. उदेतयं चक्खुमा एकराजा, हरिस्सवण्णो पथविप्पभासो [पठविप्पभासो (सी. स्या. पी.)];

तं तं नमस्सामि हरिस्सवण्णं पथविप्पभासं, तयाज्ज गुत्ता विहरेमु दिवसं.

ये ब्राह्मणा वेदगू सब्बधम्मे, ते मे नमो ते च मं पालयन्तु;

नमत्थु बुद्धानं [बुद्धान (?)] नमत्थु बोधिया, नमो विमुत्तानं [विमुत्तान (?)] नमो विमुत्तिया;

इमं सो परित्तं कत्वा, मोरो चरति एसना.

१८. अपेतयं चक्खुमा एकराजा, हरिस्सवण्णो पथविप्पभासो;

तं तं नम्मस्सामि हरिस्सवण्णं पथविप्पभासं, तयाज्ज गुत्ता विहरेमु रत्तिं.

ये ब्राह्मणा वेदगू सब्बधम्मे, ते मे नमो ते च मं पालयन्तु;

नमत्थु बुद्धानं नमत्थु बोधिया, नमो विमुत्तानं नमो विमुत्तिया;

इमं सो परित्तं कत्वा, मोरो वासमकप्पयीति.

मोरजातकं नवमं.

१६०. विनीलजातकं (२-१-१०)

१९. एवमेव नून [नु (क.)] राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहं;

अस्सा वहन्ति आजञ्ञा, यथा हंसा विनीलकं.

२०. विनील दुग्गं भजसि, अभूमिं तात सेवसि;

गामन्तकानि [गामन्तिकानि (सी.), गामन्तरानि (क.)] सेवस्सु, एतं मातालयं तवाति.

विनीलजातकं दसमं.

दळ्हवग्गो पठमो.

तस्सुद्दानं –

वरबल्लिक दद्दर सूकरको, उरगूत्तम पञ्चमभग्गवरो;

महतीचमु याव सिङ्गालवरो, सुहनुत्तम मोर विनीलं दसाति.

२. सन्थववग्गो

१६१. इन्दसमानगोत्तजातकं (२-२-१)

२१. न सन्थवं [सन्धवं (क.)] कापुरिसेन कयिरा, अरियो अनरियेन पजानमत्थं;

चिरानुवुत्थोपि करोति पापं, गजो यथा इन्दसमानगोत्तं.

२२. यं त्वेव जञ्ञा सदिसो ममन्ति, सीलेन पञ्ञाय सुतेन चापि;

तेनेव मेत्तिं कयिराथ सद्धिं, सुखो हवे सप्पुरिसेन सङ्गमोति.

इन्दसमानगोत्तजातकं पठमं.

१६२. सन्थवजातकं (२-२-२)

२३. न सन्थवस्मा परमत्थि पापियो, यो सन्थवो [सन्धवो (क.)] कापुरिसेन होति;

सन्तप्पितो सप्पिना पायसेन [पायासेन (क.)], किच्छाकतं पण्णकुटिं अदय्हि [अदड्ढहि (सी. स्या.), अदट्ठहि (पी.), अदद्दहि (?)].

२४. न सन्थवस्मा परमत्थि सेय्यो, यो सन्थवो सप्पुरिसेन होति;

सीहस्स ब्यग्घस्स च दीपिनो च, सामा मुखं लेहति सन्थवेनाति.

सन्थवजातकं दुतियं.

१६३. सुसीमजातकं (२-२-३)

२५. काळा मिगा सेतदन्ता तवीमे [तव इमे (सी. स्या. पी.)], परोसतं हेमजालाभिछन्ना [हेमजालाभिसञ्छन्ना (सी.)];

ते ते ददामीति सुसीम ब्रूसि, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानं.

२६. काळा मिगा सेतदन्ता ममीमे [मम इमे (सी. पी.)], परोसतं हेमजालाभिच्छन्ना;

ते ते ददामीति वदामि माणव, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानन्ति.

सुसीमजातकं ततियं.

१६४. गिज्झजातकं (२-२-४)

२७. यं नु गिज्झो योजनसतं, कुणपानि अवेक्खति;

कस्मा जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झसि.

२८. यदा पराभवो होति, पोसो जीवितसङ्खये;

अथ जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झतीति.

गिज्झजातकं चतुत्थं.

१६५. नकुलजातकं (२-२-५)

२९. सन्धिं कत्वा अमित्तेन, अण्डजेन जलाबुज;

विवरिय दाठं सेसि [सयसि (सी. स्या. पी.)], कुतो ते भयमागतं.

३०. सङ्केथेव [सङ्कतेव (क.)] अमित्तस्मिं, मित्तस्मिम्पि न विस्ससे;

अभया भयमुप्पन्नं, अपि मूलानि कन्ततीति [मूलं निकन्ततीति (सी.)].

नकुलजातकं पञ्चमं.

१६६. उपसाळकजातकं (२-२-६)

३१. उपसाळकनामानि [उपसाळ्हकनामानं (सी. स्या. पी.)], सहस्सानि चतुद्दस;

अस्मिं पदेसे दड्ढानि, नत्थि लोके अनामतं.

३२. यम्हि सच्चञ्च धम्मो च, अहिंसा संयमो दमो;

एतं अरिया सेवन्ति, एतं लोके अनामतन्ति.

उपसाळकजातकं छट्ठं.

१६७. समिद्धिजातकं (२-२-७)

३३. अभुत्वा भिक्खसि भिक्खु, न हि भुत्वान भिक्खसि;

भुत्वान भिक्खु भिक्खस्सु, मा तं कालो उपच्चगा.

३४. कालं वोहं न जानामि, छन्नो कालो न दिस्सति;

तस्मा अभुत्वा भिक्खामि, मा मं कालो उपच्चगाति.

समिद्धिजातकं सत्तमं.

१६८. सकुणग्घिजातकं (२-२-८)

३५. सेनो बलसा पतमानो, लापं गोचरठायिनं;

सहसा अज्झप्पत्तोव, मरणं तेनुपागमि.

३६. सोहं नयेन सम्पन्नो, पेत्तिके गोचरे रतो;

अपेतसत्तु मोदामि, सम्पस्सं अत्थमत्तनोति.

सकुणग्घिजातकं अट्ठमं.

१६९. अरकजातकं (२-२-९)

३७. यो वे मेत्तेन चित्तेन, सब्बलोकानुकम्पति;

उद्धं अधो च तिरियं, अप्पमाणेन सब्बसो.

३८. अप्पमाणं हितं चित्तं, परिपुण्णं सुभावितं;

यं पमाणकतं कम्मं, न तं तत्रावसिस्सतीति.

अरकजातकं नवमं.

१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)

३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;

महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.

४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;

अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.

ककण्टकजातकं दसमं.

सन्थववग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;

उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.

३. कल्याणवग्गो

१७१. कल्याणधम्मजातकं (२-३-१)

४१. कल्याणधम्मोति यदा जनिन्द, लोके समञ्ञं अनुपापुणाति;

तस्मा न हिय्येथ [हीयेथ (सी.)] नरो सपञ्ञो, हिरियापि सन्तो धुरमादियन्ति.

४२. सायं समञ्ञा इध मज्ज पत्ता, कल्याणधम्मोति जनिन्द लोके;

ताहं समेक्खं इध पब्बजिस्सं, न हि मत्थि छन्दो इध कामभोगेति.

कल्याणधम्मजातकं पठमं.

१७२. दद्दरजातकं (२-३-२)

४३. को नु सद्देन महता, अभिनादेति दद्दरं;