५. रुहकवग्गो

१९१. रुहकजातकं (२-५-१)

८१. अपि [अम्भो (स्या. क. सी.)] रुहक छिन्नापि, जिया सन्धीयते पुन;

सन्धीयस्सु पुराणिया, मा कोधस्स वसं गमि.

८२. विज्जमानेसु वाकेसु [विज्जमानासु मरुवासु (सी.), विज्जमानासु मरूद्वासु (पी.)], विज्जमानेसु कारिसु;

अञ्ञं जियं करिस्सामि, अलञ्ञेव पुराणियाति.

रुहकजातकं पठमं.

१९२. सिरिकाळकण्णिजातकं (२-५-२)

८३. इत्थी सिया रूपवती, सा च सीलवती सिया;

पुरिसो तं न इच्छेय्य, सद्दहासि महोसध.

८४. सद्दहामि महाराज, पुरिसो दुब्भगो सिया;

सिरी च काळकण्णी च, न समेन्ति कुदाचनन्ति.

सिरिकाळकण्णिजातकं दुतियं.

१९३. चूळपदुमजातकं (२-५-३)

८५. अयमेव सा अहमपि [अहम्पि (सी. स्या. पी.), अहस्मि (क.)] सो अनञ्ञो, अयमेव सो हत्थच्छिन्नो अनञ्ञो;

यमाह ‘‘कोमारपती मम’’न्ति, वज्झित्थियो नत्थि इत्थीसु सच्चं.

८६. इमञ्च जम्मं मुसलेन हन्त्वा, लुद्दं छवं परदारूपसेविं;

इमिस्सा च नं पापपतिब्बताय, जीवन्तिया छिन्दथ कण्णनासन्ति.

चूळपदुमजातकं ततियं.

१९४. मणिचोरजातकं (२-५-४)

८७. न सन्ति देवा पवसन्ति नून, न हि नून सन्ति इध लोकपाला;

सहसा करोन्तानमसञ्ञतानं, न हि नून सन्ती पटिसेधितारो.

८८. अकाले वस्सती तस्स, काले तस्स न वस्सति;

सग्गा च चवति ठाना, ननु सो तावता हतोति.

मणिचोरजातकं चतुत्थं.

१९५. पब्बतूपत्थरजातकं (२-५-५)

८९. पब्बतूपत्थरे [पब्बतपत्थरे (सी. स्या. पी.)] रम्मे, जाता पोक्खरणी सिवा;

तं सिङ्गालो अपापायि [अपापासि (सी. स्या. पी.)], जानं सीहेन रक्खितं.

९०. पिवन्ति चे [पिवन्ति वे (सी.), पिवन्तिव (पी.), पिवन्तेव (?)] महाराज, सापदानि महानदिं;

न तेन अनदी होति, खमस्सु यदि ते पियाति.

पब्बतूपत्थर [पब्बतपत्थर (सी. स्या. पी.)] जातकं पञ्चमं.

१९६. वलाहकस्सजातकं (२-५-६)

९१. ये न काहन्ति ओवादं, नरा बुद्धेन देसितं;

ब्यसनं ते गमिस्सन्ति, रक्खसीहिव वाणिजा.

९२. ये च काहन्ति ओवादं, नरा बुद्धेन देसितं;

सोत्थिं पारं गमिस्सन्ति, वलाहेनेव [वालाहेनेव (सी. पी.)] वाणिजाति.

वलाहकस्स [वालाहस्स (सी. पी.)] जातकं छट्ठं.

१९७. मित्तामित्तजातकं (२-५-७)

९३. न नं उम्हयते दिस्वा, न च नं पटिनन्दति;

चक्खूनि चस्स न ददाति, पटिलोमञ्च वत्तति.

९४. एते भवन्ति आकारा, अमित्तस्मिं पतिट्ठिता;

येहि अमित्तं जानेय्य, दिस्वा सुत्वा च पण्डितोति.

मित्तामित्तजातकं सत्तमं.

१९८. राधजातकं (२-५-८)

९५. पवासा आगतो तात, इदानि नचिरागतो;

कच्चिन्नु तात ते माता, न अञ्ञमुपसेवति.

९६. न खो पनेतं सुभणं, गिरं सच्चुपसंहितं;

सयेथ पोट्ठपादोव, मुम्मुरे [मुम्मुरे (स्या.), मं पुरे (क.) मुम्मुरसद्दो थुसग्गिम्हि कुक्कुळे च वत्ततीति सक्कताभिधानेसु] उपकूथितोति [उपकूसितोति (सी. स्या. पी.), उपकूलितो (क.)].

राधजातकं अट्ठमं.

१९९. गहपतिजातकं (२-५-९)

९७. उभयं मे न खमति, उभयं मे न रुच्चति;

याचायं कोट्ठमोतिण्णा, नाद्दसं इति भासति.

९८. तं तं गामपति ब्रूमि, कदरे अप्पस्मि जीविते;

द्वे मासे सङ्गरं कत्वा [कारं कत्वान (सी. पी.), संकरं कत्वा (क.)], मंसं जरग्गवं किसं;

अप्पत्तकाले चोदेसि, तम्पि मय्हं न रुच्चतीति.

गहपतिजातकं नवमं.

२००. साधुसीलजातकं (२-५-१०)

९९. सरीरदब्यं वुड्ढब्यं [वद्धब्यं (सी. पी.)], सोजच्चं साधुसीलियं;

ब्राह्मणं तेव पुच्छाम, कन्नु तेसं वनिम्हसे [वणिम्हसे (सी. पी.)].

१००. अत्थो अत्थि सरीरस्मिं, वुड्ढब्यस्स नमो करे;

अत्थो अत्थि सुजातस्मिं, सीलं अस्माक रुच्चतीति.

साधुसीलजातकं दसमं.

रुहकवग्गो पञ्चमो.

तस्सुद्दानं –

अपिरुहक रूपवती मुसलो, पवसन्ति सपञ्चमपोक्खरणी;

अथ मुत्तिमवाणिज उम्हयते, चिरआगत कोट्ठ सरीर दसाति.