१८०. दुद्ददजातकं (२-३-१०)

५९. दुद्ददं ददमानानं, दुक्करं कम्म कुब्बतं;

असन्तो नानुकुब्बन्ति, सतं धम्मो दुरन्नयो.

६०. तस्मा सतञ्च असतं, नाना होति इतो गति;

असन्तो निरयं यन्ति, सन्तो सग्गपरायणाति [परायना (स्या. क.)].

दुद्ददजातकं दसमं.

कल्याणवग्गो ततियो.

तस्सुद्दानं –

सुसमञ्ञमिगाधिभू माणवको, वारिपहूतरूपादिच्चुपट्ठाना;

सकळायसतिन्दुकपङ्क पुन, सतधम्म सुदुद्ददकेन दसाति.