१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)
३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;
महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.
४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;
अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.
ककण्टकजातकं दसमं.
सन्थववग्गो दुतियो.
तस्सुद्दानं –
अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;
उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.