१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)

३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;

महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.

४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;

अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.

ककण्टकजातकं दसमं.

सन्थववग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;

उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.