२. सन्थववग्गो
१६१. इन्दसमानगोत्तजातकं (२-२-१)
२१. न सन्थवं [सन्धवं (क.)] कापुरिसेन कयिरा, अरियो अनरियेन पजानमत्थं;
चिरानुवुत्थोपि करोति पापं, गजो यथा इन्दसमानगोत्तं.
२२. यं त्वेव जञ्ञा सदिसो ममन्ति, सीलेन पञ्ञाय सुतेन चापि;
तेनेव मेत्तिं कयिराथ सद्धिं, सुखो हवे सप्पुरिसेन सङ्गमोति.
इन्दसमानगोत्तजातकं पठमं.
१६२. सन्थवजातकं (२-२-२)
२३. न सन्थवस्मा परमत्थि पापियो, यो सन्थवो [सन्धवो (क.)] कापुरिसेन होति;
सन्तप्पितो सप्पिना पायसेन [पायासेन (क.)], किच्छाकतं पण्णकुटिं अदय्हि [अदड्ढहि (सी. स्या.), अदट्ठहि (पी.), अदद्दहि (?)].
२४. न सन्थवस्मा परमत्थि सेय्यो, यो सन्थवो सप्पुरिसेन होति;
सीहस्स ब्यग्घस्स च दीपिनो च, सामा मुखं लेहति सन्थवेनाति.
सन्थवजातकं दुतियं.
१६३. सुसीमजातकं (२-२-३)
२५. काळा मिगा सेतदन्ता तवीमे [तव इमे (सी. स्या. पी.)], परोसतं हेमजालाभिछन्ना [हेमजालाभिसञ्छन्ना (सी.)];
ते ते ददामीति सुसीम ब्रूसि, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानं.
२६. काळा मिगा सेतदन्ता ममीमे [मम इमे (सी. पी.)], परोसतं हेमजालाभिच्छन्ना;
ते ते ददामीति वदामि माणव, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानन्ति.
सुसीमजातकं ततियं.
१६४. गिज्झजातकं (२-२-४)
२७. यं नु गिज्झो योजनसतं, कुणपानि अवेक्खति;
कस्मा जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झसि.
२८. यदा पराभवो होति, पोसो जीवितसङ्खये;
अथ जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झतीति.
गिज्झजातकं चतुत्थं.
१६५. नकुलजातकं (२-२-५)
२९. सन्धिं कत्वा अमित्तेन, अण्डजेन जलाबुज;
विवरिय दाठं सेसि [सयसि (सी. स्या. पी.)], कुतो ते भयमागतं.
३०. सङ्केथेव [सङ्कतेव (क.)] अमित्तस्मिं, मित्तस्मिम्पि न विस्ससे;
अभया भयमुप्पन्नं, अपि मूलानि कन्ततीति [मूलं निकन्ततीति (सी.)].
नकुलजातकं पञ्चमं.
१६६. उपसाळकजातकं (२-२-६)
३१. उपसाळकनामानि [उपसाळ्हकनामानं (सी. स्या. पी.)], सहस्सानि चतुद्दस;
अस्मिं पदेसे दड्ढानि, नत्थि लोके अनामतं.
३२. यम्हि सच्चञ्च धम्मो च, अहिंसा संयमो दमो;
एतं अरिया सेवन्ति, एतं लोके अनामतन्ति.
उपसाळकजातकं छट्ठं.
१६७. समिद्धिजातकं (२-२-७)
३३. अभुत्वा भिक्खसि भिक्खु, न हि भुत्वान भिक्खसि;
भुत्वान भिक्खु भिक्खस्सु, मा तं कालो उपच्चगा.
३४. कालं वोहं न जानामि, छन्नो कालो न दिस्सति;
तस्मा अभुत्वा भिक्खामि, मा मं कालो उपच्चगाति.
समिद्धिजातकं सत्तमं.
१६८. सकुणग्घिजातकं (२-२-८)
३५. सेनो बलसा पतमानो, लापं गोचरठायिनं;
सहसा अज्झप्पत्तोव, मरणं तेनुपागमि.
३६. सोहं नयेन सम्पन्नो, पेत्तिके गोचरे रतो;
अपेतसत्तु मोदामि, सम्पस्सं अत्थमत्तनोति.
सकुणग्घिजातकं अट्ठमं.
१६९. अरकजातकं (२-२-९)
३७. यो वे मेत्तेन चित्तेन, सब्बलोकानुकम्पति;
उद्धं अधो च तिरियं, अप्पमाणेन सब्बसो.
३८. अप्पमाणं हितं चित्तं, परिपुण्णं सुभावितं;
यं पमाणकतं कम्मं, न तं तत्रावसिस्सतीति.
अरकजातकं नवमं.
१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)
३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;
महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.
४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;
अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.
ककण्टकजातकं दसमं.
सन्थववग्गो दुतियो.
तस्सुद्दानं –
अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;
उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.