२. सन्थववग्गो

१६१. इन्दसमानगोत्तजातकं (२-२-१)

२१. न सन्थवं [सन्धवं (क.)] कापुरिसेन कयिरा, अरियो अनरियेन पजानमत्थं;

चिरानुवुत्थोपि करोति पापं, गजो यथा इन्दसमानगोत्तं.

२२. यं त्वेव जञ्ञा सदिसो ममन्ति, सीलेन पञ्ञाय सुतेन चापि;

तेनेव मेत्तिं कयिराथ सद्धिं, सुखो हवे सप्पुरिसेन सङ्गमोति.

इन्दसमानगोत्तजातकं पठमं.

१६२. सन्थवजातकं (२-२-२)

२३. न सन्थवस्मा परमत्थि पापियो, यो सन्थवो [सन्धवो (क.)] कापुरिसेन होति;

सन्तप्पितो सप्पिना पायसेन [पायासेन (क.)], किच्छाकतं पण्णकुटिं अदय्हि [अदड्ढहि (सी. स्या.), अदट्ठहि (पी.), अदद्दहि (?)].

२४. न सन्थवस्मा परमत्थि सेय्यो, यो सन्थवो सप्पुरिसेन होति;

सीहस्स ब्यग्घस्स च दीपिनो च, सामा मुखं लेहति सन्थवेनाति.

सन्थवजातकं दुतियं.

१६३. सुसीमजातकं (२-२-३)

२५. काळा मिगा सेतदन्ता तवीमे [तव इमे (सी. स्या. पी.)], परोसतं हेमजालाभिछन्ना [हेमजालाभिसञ्छन्ना (सी.)];

ते ते ददामीति सुसीम ब्रूसि, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानं.

२६. काळा मिगा सेतदन्ता ममीमे [मम इमे (सी. पी.)], परोसतं हेमजालाभिच्छन्ना;

ते ते ददामीति वदामि माणव, अनुस्सरं पेत्तिपितामहानन्ति.

सुसीमजातकं ततियं.

१६४. गिज्झजातकं (२-२-४)

२७. यं नु गिज्झो योजनसतं, कुणपानि अवेक्खति;

कस्मा जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झसि.

२८. यदा पराभवो होति, पोसो जीवितसङ्खये;

अथ जालञ्च पासञ्च, आसज्जापि न बुज्झतीति.

गिज्झजातकं चतुत्थं.

१६५. नकुलजातकं (२-२-५)

२९. सन्धिं कत्वा अमित्तेन, अण्डजेन जलाबुज;

विवरिय दाठं सेसि [सयसि (सी. स्या. पी.)], कुतो ते भयमागतं.

३०. सङ्केथेव [सङ्कतेव (क.)] अमित्तस्मिं, मित्तस्मिम्पि न विस्ससे;

अभया भयमुप्पन्नं, अपि मूलानि कन्ततीति [मूलं निकन्ततीति (सी.)].

नकुलजातकं पञ्चमं.

१६६. उपसाळकजातकं (२-२-६)

३१. उपसाळकनामानि [उपसाळ्हकनामानं (सी. स्या. पी.)], सहस्सानि चतुद्दस;

अस्मिं पदेसे दड्ढानि, नत्थि लोके अनामतं.

३२. यम्हि सच्चञ्च धम्मो च, अहिंसा संयमो दमो;

एतं अरिया सेवन्ति, एतं लोके अनामतन्ति.

उपसाळकजातकं छट्ठं.

१६७. समिद्धिजातकं (२-२-७)

३३. अभुत्वा भिक्खसि भिक्खु, न हि भुत्वान भिक्खसि;

भुत्वान भिक्खु भिक्खस्सु, मा तं कालो उपच्चगा.

३४. कालं वोहं न जानामि, छन्नो कालो न दिस्सति;

तस्मा अभुत्वा भिक्खामि, मा मं कालो उपच्चगाति.

समिद्धिजातकं सत्तमं.

१६८. सकुणग्घिजातकं (२-२-८)

३५. सेनो बलसा पतमानो, लापं गोचरठायिनं;

सहसा अज्झप्पत्तोव, मरणं तेनुपागमि.

३६. सोहं नयेन सम्पन्नो, पेत्तिके गोचरे रतो;

अपेतसत्तु मोदामि, सम्पस्सं अत्थमत्तनोति.

सकुणग्घिजातकं अट्ठमं.

१६९. अरकजातकं (२-२-९)

३७. यो वे मेत्तेन चित्तेन, सब्बलोकानुकम्पति;

उद्धं अधो च तिरियं, अप्पमाणेन सब्बसो.

३८. अप्पमाणं हितं चित्तं, परिपुण्णं सुभावितं;

यं पमाणकतं कम्मं, न तं तत्रावसिस्सतीति.

अरकजातकं नवमं.

१७०. ककण्टकजातकं (२-२-१०)

३९. नायं पुरे उण्णमति [उन्नमति (स्या.)], तोरणग्गे ककण्टको;

महोसध विजानाहि, केन थद्धो ककण्टको.

४०. अलद्धपुब्बं लद्धान, अड्ढमासं ककण्टको;

अतिमञ्ञति राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहन्ति.

ककण्टकजातकं दसमं.

सन्थववग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

अथ इन्दसमान सपण्णकुटि, सुसिमुत्तम गिज्झ जलाबुजको;

उपसाळक भिक्खु सलापवरो, अथ मेत्तवरो दसपुण्णमतीति.