१०४.ति
‘‘वानेकञ्ञत्थे’’ति (३-१७) विकप्पानुवत्तनतो अयुत्तत्ताभावं दस्सेति‘नयिदमयुत्त’न्ति, युत्तता चास्स पाठे ब्यभिचार दस्सनतोति वत्तुमाह-‘नपुंसके’च्चादि, पाठानुगता हि सुत्तरचना, विकप्पानुवत्तिया अनपुंसकमिदमेव वचनं तस्स क्वचि ब्यभिचारत्ते ञापकन्ति वत्तुमाह-‘तस्स चा’तिआदि, अवस्समेवमेत्थ अत्थो गहेतब्बो, अञ्ञथा यथावट्ठितपाठानुक्कमेनात्थग्गहणे सति सुत्तस्स [सुत्तस्सा (पोत्थके)] मुख्यत्तप्पतीतितो कथन्तमञ्ञस्स ञापकं भवेय्य, मुख्यभावे हि ञापकत्थं न युज्जेय्य.