পঞ্ঞত্তিৰারৰণ্ণনা
১. ৰিসুদ্ধপরিৰারস্স সীলক্খন্ধাদিধম্মক্খন্ধসরীরস্স ভগৰতো ৰিনযপরিযত্তিসাসনে খন্ধকানং অনন্তরং পরিৰারোতি যো ৰিনযো সঙ্গহং সমারুল়্হো, তস্স দানি অনুত্তানত্থৰণ্ণনং করিস্সামীতি যোজনা.
সমন্তচক্খুনাতি সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণেন. অতিৰিসুদ্ধেন মংসচক্খুনাতি রত্তিন্দিৰং সমন্তা যোজনপ্পমাণে অতিসুখুমানিপি রূপানি পস্সনতো অতিৰিয পরিসুদ্ধেন পসাদচক্খুনা. ‘‘অত্থি তত্থ পঞ্ঞত্তী’’তিআদীসু অত্থি নু খো তত্থ পঞ্ঞত্তীতিআদিনা অত্থো গহেতব্বোতি আহ ‘‘তত্থ পঞ্ঞত্তি…পে… কেনাভতন্তি পুচ্ছা’’তি.
২. পুচ্ছাৰিস্সজ্জনেতি পুচ্ছায ৰিস্সজ্জনে. ৰিনীতকথাতি ৰিনীতৰত্থুকথা, অযমেৰ ৰা পাঠো.
দ্ৰঙ্গিকেন একেন সমুট্ঠানেনাতি অঙ্গদ্ৰযসমুদাযভূতেন একেন. অঙ্গদ্ৰযৰিমুত্তস্স সমুট্ঠানস্স অভাৰেপি তেসু একেনঙ্গেন ৰিনা অযং আপত্তি ন হোতীতি দস্সনত্থমেৰ ‘‘একেন সমুট্ঠানেনা’’তি ৰুত্তং. ইদানি তেসু দ্ৰীসু অঙ্গেসু পধানঙ্গং দস্সেতুমাহ ‘‘এত্থ হি চিত্তং অঙ্গং হোতী’’তিআদি. যস্মা পন মগ্গেনমগ্গপ্পটিপত্তিসঙ্খাতায কাযৰিঞ্ঞত্তিযা সেৰনচিত্তেনেৰ সম্ভৰে সতি অযং তং অঙ্গদ্ৰযং উপাদায ভগৰতা পঞ্ঞত্তা আপত্তিসম্মুতি হোতি, নাসতি. তস্মা তং চিত্তং কাযৰিঞ্ঞত্তিসঙ্খাতস্স কাযস্স অঙ্গং কারণং হোতি, ন আপত্তিযা. তস্স পন তংসমুট্ঠিতকাযো এৰ অঙ্গং অব্যৰহিতকারণং, চিত্তং পন কারণকারণন্তি অধিপ্পাযো. এৰং উপরিপি সব্বত্থ চিত্তঙ্গযুত্তসমুট্ঠানেসু অধিপ্পাযো ৰেদিতব্বো. ‘‘একেন সমুট্ঠানেন সমুট্ঠাতী’’তিআদিপরিৰারৰচনেনেৰ আপত্তিযা অকুসলাদিপরমত্থসভাৰতা পাল়িঅট্ঠকথাসু পরিযাযতোৰ ৰুত্তা, সম্মুতিসভাৰা এৰ আপত্তীতি সিজ্ঝতি সমুট্ঠানসমুট্ঠিতানং ভেদসিদ্ধিতোতি গহেতব্বং. ইমমত্থং সন্ধাযাতি আপন্নায পারাজিকাপত্তিযা কেহিচিপি সমথেহি অনাপত্তিভাৰাপাদনস্স অসক্কুণেয্যত্তসঙ্খাতমত্থং সন্ধায.
৩. পোরাণকেহি মহাথেরেহীতি সঙ্গীতিত্তযতো পচ্ছা পোত্থকসঙ্গীতিকারকেহি ছল়ভিঞ্ঞাপঅসম্ভিদাদিগুণসমুজ্জলেহি মহাথেরেহি. চতুত্থসঙ্গীতিসদিসা হি পোত্থকারোহসঙ্গীতি.
১৮৮. মহাৰিভঙ্গেতি ভিক্খুৰিভঙ্গে. সোল়স ৰারা দস্সিতাতি যেহি ৰারেহি আদিভূতেহি উপলক্খিতত্তা অযং সকলোপি পরিৰারো সোল়সপরিৰারোতি ৰোহরীযতি, তে সন্ধায ৰদতি.
পঞ্ঞত্তিৰারৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.