৪. সতিসুত্তং
৪১০. ‘‘সতো, ভিক্খৰে, ভিক্খু ৰিহরেয্য. অযং ৰো অম্হাকং অনুসাসনী. কথঞ্চ, ভিক্খৰে, ভিক্খু সতো হোতি? ইধ, ভিক্খৰে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৰেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. এৰং খো, ভিক্খৰে, ভিক্খু সতো হোতি. সতো, ভিক্খৰে, ভিক্খু ৰিহরেয্য. অযং ৰো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. চতুত্থং.