২০০. সাধুসীলজাতকং (২-৫-১০)
৯৯. সরীরদব্যং ৰুড্ঢব্যং [ৰদ্ধব্যং (সী. পী.)], সোজচ্চং সাধুসীলিযং;
ব্রাহ্মণং তেৰ পুচ্ছাম, কন্নু তেসং ৰনিম্হসে [ৰণিম্হসে (সী. পী.)].
১০০. অত্থো অত্থি সরীরস্মিং, ৰুড্ঢব্যস্স নমো করে;
অত্থো অত্থি সুজাতস্মিং, সীলং অস্মাক রুচ্চতীতি.
সাধুসীলজাতকং দসমং.
রুহকৰগ্গো পঞ্চমো.
তস্সুদ্দানং –
অপিরুহক রূপৰতী মুসলো, পৰসন্তি সপঞ্চমপোক্খরণী;
অথ মুত্তিমৰাণিজ উম্হযতে, চিরআগত কোট্ঠ সরীর দসাতি.