২০০. সাধুসীলজাতকং (২-৫-১০)

৯৯. সরীরদব্যং ৰুড্ঢব্যং [ৰদ্ধব্যং (সী. পী.)], সোজচ্চং সাধুসীলিযং;

ব্রাহ্মণং তেৰ পুচ্ছাম, কন্নু তেসং ৰনিম্হসে [ৰণিম্হসে (সী. পী.)].

১০০. অত্থো অত্থি সরীরস্মিং, ৰুড্ঢব্যস্স নমো করে;

অত্থো অত্থি সুজাতস্মিং, সীলং অস্মাক রুচ্চতীতি.

সাধুসীলজাতকং দসমং.

রুহকৰগ্গো পঞ্চমো.

তস্সুদ্দানং –

অপিরুহক রূপৰতী মুসলো, পৰসন্তি সপঞ্চমপোক্খরণী;

অথ মুত্তিমৰাণিজ উম্হযতে, চিরআগত কোট্ঠ সরীর দসাতি.