১২. পটাচারাৰত্থু
ন সন্তি পুত্তাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো পটাচারং আরব্ভ কথেসি. ৰত্থু সহস্সৰগ্গে –
‘‘যো চ ৰস্সসতং জীৰে, অপস্সং উদযব্বযং;
একাহং জীৰিতং সেয্যো, পস্সতো উদযব্বয’’ন্তি. (ধ. প. ১১৩) –
গাথাৰণ্ণনায ৰিত্থারেত্ৰা কথিতং. তদা পন সত্থা পটাচারং তনুভূতসোকং ঞত্ৰা ‘‘পটাচারে পুত্তাদযো নাম পরলোকং গচ্ছন্তস্স তাণং ৰা লেণং ৰা সরণং ৰা ভৰিতুং ন সক্কোন্তি, তস্মা ৰিজ্জমানাপি তে ন সন্তিযেৰ. পণ্ডিতেন পন সীলং ৰিসোধেত্ৰা অত্তনো নিব্বানগামিমগ্গমেৰ সোধেতুং ৰট্টতী’’তি ৰত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমা গাথা অভাসি –
২৮৮. ‘‘ন সন্তি পুত্তা তাণায, ন পিতা নাপি বন্ধৰা;
অন্তকেনাধিপন্নস্স, নত্থি ঞাতীসু তাণতা.
২৮৯. ‘‘এতমত্থৰসং ঞত্ৰা, পণ্ডিতো সীলসংৰুতো;
নিব্বানগমনং মগ্গং, খিপ্পমেৰ ৰিসোধযে’’তি.
তত্থ তাণাযাতি তাণভাৰায পতিট্ঠানত্থায. বন্ধৰাতি পুত্তে চ মাতাপিতরো চ ঠপেত্ৰা অৰসেসা ঞাতিসুহজ্জা. অন্তকেনাধিপন্নস্সাতি মরণেন অভিভূতস্স. পৰত্তিযঞ্হি পুত্তাদযো অন্নপানাদিদানেন চেৰ উপ্পন্নকিচ্চনিত্থরণেন চ তাণা হুত্ৰাপি মরণকালে কেনচি উপাযেন মরণং পটিবাহিতুং অসমত্থতায তাণত্থায লেণত্থায ন সন্তি নাম. তেনেৰ ৰুত্তং – ‘‘নত্থি ঞাতীসু তাণতা’’তি. এতমত্থৰসন্তি এৰং তেসং অঞ্ঞমঞ্ঞস্স তাণং ভৰিতুং অসমত্থভাৰসঙ্খাতং কারণং জানিত্ৰা পণ্ডিতো চতুপারিসুদ্ধিসীলেন সংৰুতো রক্খিতগোপিতো হুত্ৰা নিব্বানগমনং অট্ঠঙ্গিকং মগ্গং সীঘং সীঘং ৰিসোধেয্যাতি অত্থো.
দেসনাৰসানে পটাচারা সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, অঞ্ঞে চ বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
পটাচারাৰত্থু দ্ৰাদসমং.
মগ্গৰগ্গৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ৰীসতিমো ৰগ্গো.