৪. সম্বহুলঅধিমানিকভিক্খুৰত্থু

যানিমানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো সম্বহুলে অধিমানিকে ভিক্খূ আরব্ভ কথেসি.

পঞ্চসতা কির ভিক্খূ সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৰা অরঞ্ঞং পৰিসিত্ৰা ঘটেন্তা ৰাযমন্তা ঝানং নিব্বত্তেত্ৰা ‘‘কিলেসানং অসমুদাচারেন পব্বজিতকিচ্চং নো নিপ্ফন্নং, অত্তনা পটিলদ্ধগুণং সত্থু আরোচেস্সামা’’তি আগমিংসু. সত্থা তেসং বহিদ্ৰারকোট্ঠকং পত্তকালেযেৰ আনন্দত্থেরং আহ – ‘‘আনন্দ, এতেসং ভিক্খূনং পৰিসিত্ৰা মযা দিট্ঠেন কম্মং নত্থি, আমকসুসানং গন্ত্ৰা ততো আগন্ত্ৰা মং পস্সন্তূ’’তি. থেরো গন্ত্ৰা তেসং তমত্থং আরোচেসি. তে ‘‘কিং অম্হাকং আমকসুসানেনা’’তি অৰত্ৰাৰ ‘‘দীঘদস্সিনা বুদ্ধেন কারণং দিট্ঠং ভৰিস্সতী’’তি আমকসুসানং গন্ত্ৰা তত্থ কুণপানি পস্সন্তা একাহদ্ৰীহপতিতেসু কুণপেসু আঘাতং পটিলভিত্ৰা তং খণং পতিতেসু অল্লসরীরেসু রাগং উপ্পাদযিংসু, তস্মিং খণে অত্তনো সকিলেসভাৰং জানিংসু. সত্থা গন্ধকুটিযং নিসিন্নোৰ ওভাসং ফরিত্ৰা তেসং ভিক্খূনং সম্মুখে কথেন্তো ৰিয ‘‘নপ্পতিরূপং নু খো, ভিক্খৰে, তুম্হাকং এৰরূপং অট্ঠিসঙ্ঘাতং দিস্ৰা রাগরতিং উপ্পাদেতু’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –

১৪৯. ‘‘যানিমানি অপত্থানি, অলাবূনেৰ সারদে;

কাপোতকানি অট্ঠীনি, তানি দিস্ৰান কা রতী’’তি.

তত্থ অপত্থানীতি ছড্ডিতানি. সারদেতি সরদকালে ৰাতাতপপহতানি তত্থ তত্থ ৰিপ্পকিণ্ণঅলাবূনি ৰিয. কাপোতকানীতি কপোতকৰণ্ণানি. তানি দিস্ৰানাতি তানি এৰরূপানি অট্ঠীনি দিস্ৰা তুম্হাকং কা রতি, ননু অপ্পমত্তকম্পি কামরতিং কাতুং ন ৰট্টতিযেৰাতি অত্থো.

দেসনাৰসানে তে ভিক্খূ যথাঠিতাৰ অরহত্তং পত্ৰা ভগৰন্তং অভিত্থৰমানা আগন্ত্ৰা ৰন্দিংসূতি.

সম্বহুলঅধিমানিকভিক্খুৰত্থু চতুত্থং.