১. ছব্বগ্গিযভিক্খুৰত্থু

সব্বে তসন্তীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো ছব্বগ্গিযে ভিক্খূ আরব্ভ কথেসি.

একস্মিঞ্হি সমযে সত্তরসৰগ্গিযেহি সেনাসনে পটিজগ্গিতে ছব্বগ্গিযা ভিক্খূ ‘‘নিক্খমথ, মযং মহল্লকতরা, অম্হাকং এতং পাপুণাতী’’তি ৰত্ৰা তেহি ‘‘ন মযং দস্সাম, অম্হেহি পঠমং পটিজগ্গিত’’ন্তি ৰুত্তে তে ভিক্খূ পহরিংসু. সত্তরসৰগ্গিযা মরণভযতজ্জিতা মহাৰিরৰং ৰিরৰিংসু. সত্থা তেসং সদ্দং সুত্ৰা ‘‘কিং ইদ’’ন্তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইদং নামা’’তি আরোচিতে ‘‘ন, ভিক্খৰে, ইতো পট্ঠায ভিক্খুনা নাম এৰং কত্তব্বং, যো করোতি, সো ইমং নাম আপত্তিং আপজ্জতী’’তি পহারদানসিক্খাপদং (পাচি. ৪৪৯ আদযো) পঞ্ঞাপেত্ৰা, ‘‘ভিক্খৰে, ভিক্খুনা নাম ‘যথা অহং, তথেৰ অঞ্ঞেপি দণ্ডস্স তসন্তি, মচ্চুনো ভাযন্তী’তি ঞত্ৰা পরো ন পহরিতব্বো, ন ঘাতেতব্বো’’তি ৰত্ৰা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

১২৯. ‘‘সব্বে তসন্তি দণ্ডস্স, সব্বে ভাযন্তি মচ্চুনো;

অত্তানং উপমং কত্ৰা, ন হনেয্য ন ঘাতযে’’তি.

তত্থ সব্বে তসন্তীতি সব্বেপি সত্তা অত্তনি দণ্ডে পতন্তে তস্স দণ্ডস্স তসন্তি. মচ্চুনোতি মরণস্সাপি ভাযন্তিযেৰ. ইমিস্সা চ দেসনায ব্যঞ্জনং নিরৰসেসং, অত্থো পন সাৰসেসো. যথা হি রঞ্ঞা ‘‘সব্বে সন্নিপতন্তূ’’তি ভেরিযা চরাপিতাযপি রাজমহামত্তে ঠপেত্ৰা সেসা সন্নিপতন্তি, এৰমিধ ‘‘সব্বে তসন্তী’’তি ৰুত্তেপি হত্থাজানেয্যো অস্সাজানেয্যো উসভাজানেয্যো খীণাসৰোতি ইমে চত্তারো ঠপেত্ৰা অৰসেসাৰ তসন্তীতি ৰেদিতব্বা. ইমেসু হি খীণাসৰো সক্কাযদিট্ঠিযা পহীনত্তা মরণকসত্তং অপস্সন্তো ন ভাযতি, ইতরে তযো সক্কাযদিট্ঠিযা বলৰত্তা অত্তনো পটিপক্খভূতং সত্তং অপস্সন্তা ন ভাযন্তীতি. ন হনেয্য ন ঘাতযেতি যথা অহং, এৰং অঞ্ঞেপি সত্তাতি নেৰ পরং পহরেয্য ন পহরাপেয্যাতি অত্থো.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

ছব্বগ্গিযভিক্খুৰত্থু পঠমং.