২. ছব্বগ্গিযভিক্খুৰত্থু

সব্বে তসন্তীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো ছব্বগ্গিযে ভিক্খূ আরব্ভ কথেসি.

তেযেৰ একস্মিঞ্হি সমযে তেনেৰ কারণেন পুরিমসিক্খাপদে সত্তরসৰগ্গিযে পহরিংসু. তেনেৰ কারণেন তেসং তলসত্তিকং উগ্গিরিংসু. ইধাপি সত্থা তেসং সদ্দং সুত্ৰা ‘‘কিং ইদ’’ন্তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইদং নামা’’তি আরোচিতে ‘‘ন, ভিক্খৰে, ইতো পট্ঠায ভিক্খুনা নাম এৰং কত্তব্বং, যো করোতি, সো ইমং নাম আপত্তিং আপজ্জতী’’তি তলসত্তিকসিক্খাপদং (পাচি. ৪৫৪ আদযো) পঞ্ঞাপেত্ৰা, ‘‘ভিক্খৰে, ভিক্খুনা নাম ‘যথা অহং, তথেৰ অঞ্ঞেপি দণ্ডস্স তসন্তি, যথা চ ময্হং, তথেৰ নেসং জীৰিতং পিয’ন্তি ঞত্ৰা পরো ন পহরিতব্বো ন ঘাটেতব্বো’’তি ৰত্ৰা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

১৩০. ‘‘সব্বে তসন্তি দণ্ডস্স, সব্বেসং জীৰিতং পিযং;

অত্তানং উপমং কত্ৰা, ন হনেয্য ন ঘাতযে’’তি.

তত্থ সব্বেসং জীৰিতং পিযন্তি খীণাসৰং ঠপেত্ৰা সেসসত্তানং জীৰিতং পিযং মধুরং, খীণাসৰো পন জীৰিতে ৰা মরণে ৰা উপেক্খকোৰ হোতি. সেসং পুরিমসদিসমেৰাতি.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

ছব্বগ্গিযভিক্খুৰত্থু দুতিযং.