পঞ্ঞত্তিৱাৰৱণ্ণনা
১. ৱিসুদ্ধপৰিৱাৰস্স সীলক্খন্ধাদিধম্মক্খন্ধসৰীৰস্স ভগৱতো ৱিনযপৰিযত্তিসাসনে খন্ধকানং অনন্তৰং পৰিৱাৰোতি যো ৱিনযো সঙ্গহং সমাৰুড়্হো, তস্স দানি অনুত্তানত্থৱণ্ণনং কৰিস্সামীতি যোজনা.
সমন্তচক্খুনাতি সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণেন. অতিৱিসুদ্ধেন মংসচক্খুনাতি ৰত্তিন্দিৱং সমন্তা যোজনপ্পমাণে অতিসুখুমানিপি ৰূপানি পস্সনতো অতিৱিয পৰিসুদ্ধেন পসাদচক্খুনা. ‘‘অত্থি তত্থ পঞ্ঞত্তী’’তিআদীসু অত্থি নু খো তত্থ পঞ্ঞত্তীতিআদিনা অত্থো গহেতব্বোতি আহ ‘‘তত্থ পঞ্ঞত্তি…পে… কেনাভতন্তি পুচ্ছা’’তি.
২. পুচ্ছাৱিস্সজ্জনেতি পুচ্ছায ৱিস্সজ্জনে. ৱিনীতকথাতি ৱিনীতৱত্থুকথা, অযমেৱ ৱা পাঠো.
দ্ৱঙ্গিকেন একেন সমুট্ঠানেনাতি অঙ্গদ্ৱযসমুদাযভূতেন একেন. অঙ্গদ্ৱযৱিমুত্তস্স সমুট্ঠানস্স অভাৱেপি তেসু একেনঙ্গেন ৱিনা অযং আপত্তি ন হোতীতি দস্সনত্থমেৱ ‘‘একেন সমুট্ঠানেনা’’তি ৱুত্তং. ইদানি তেসু দ্ৱীসু অঙ্গেসু পধানঙ্গং দস্সেতুমাহ ‘‘এত্থ হি চিত্তং অঙ্গং হোতী’’তিআদি. যস্মা পন মগ্গেনমগ্গপ্পটিপত্তিসঙ্খাতায কাযৱিঞ্ঞত্তিযা সেৱনচিত্তেনেৱ সম্ভৱে সতি অযং তং অঙ্গদ্ৱযং উপাদায ভগৱতা পঞ্ঞত্তা আপত্তিসম্মুতি হোতি, নাসতি. তস্মা তং চিত্তং কাযৱিঞ্ঞত্তিসঙ্খাতস্স কাযস্স অঙ্গং কাৰণং হোতি, ন আপত্তিযা. তস্স পন তংসমুট্ঠিতকাযো এৱ অঙ্গং অব্যৱহিতকাৰণং, চিত্তং পন কাৰণকাৰণন্তি অধিপ্পাযো. এৱং উপৰিপি সব্বত্থ চিত্তঙ্গযুত্তসমুট্ঠানেসু অধিপ্পাযো ৱেদিতব্বো. ‘‘একেন সমুট্ঠানেন সমুট্ঠাতী’’তিআদিপৰিৱাৰৱচনেনেৱ আপত্তিযা অকুসলাদিপৰমত্থসভাৱতা পাড়িঅট্ঠকথাসু পৰিযাযতোৱ ৱুত্তা, সম্মুতিসভাৱা এৱ আপত্তীতি সিজ্ঝতি সমুট্ঠানসমুট্ঠিতানং ভেদসিদ্ধিতোতি গহেতব্বং. ইমমত্থং সন্ধাযাতি আপন্নায পাৰাজিকাপত্তিযা কেহিচিপি সমথেহি অনাপত্তিভাৱাপাদনস্স অসক্কুণেয্যত্তসঙ্খাতমত্থং সন্ধায.
৩. পোৰাণকেহি মহাথেৰেহীতি সঙ্গীতিত্তযতো পচ্ছা পোত্থকসঙ্গীতিকাৰকেহি ছড়ভিঞ্ঞাপঅসম্ভিদাদিগুণসমুজ্জলেহি মহাথেৰেহি. চতুত্থসঙ্গীতিসদিসা হি পোত্থকাৰোহসঙ্গীতি.
১৮৮. মহাৱিভঙ্গেতি ভিক্খুৱিভঙ্গে. সোড়স ৱাৰা দস্সিতাতি যেহি ৱাৰেহি আদিভূতেহি উপলক্খিতত্তা অযং সকলোপি পৰিৱাৰো সোড়সপৰিৱাৰোতি ৱোহৰীযতি, তে সন্ধায ৱদতি.
পঞ্ঞত্তিৱাৰৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.