৪. পহাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা

পহাৰং দদেয্যাতি অন্তমসো উপ্পলপত্তং উপাদায কাযকাযপ্পটিবদ্ধনিস্সগ্গিযানং অঞ্ঞতৰেন পহাৰং দদেয্য. এৱং পন পহাৰে দিন্নে হত্থো ৱা ভিজ্জতু, পাদো ৱা সীসং ৱা, মৰতু ৱা, পাচিত্তিযমেৱ. তেনাহ ‘‘পহৰিতুকামতাযা’’তিআদি.

অনুপসম্পন্নেতি গহট্ঠে ৱা পব্বজিতে ৱা ইত্থিযা ৱা পুৰিসে ৱা অন্তমসো তিৰচ্ছানগতেপি. সচে পন ৰত্তচিত্তো ইত্থিং পহৰতি, সঙ্ঘাদিসেসো. কেনচি ৱিহেঠিযমানস্সাতি মনুস্সেন ৱা তিৰচ্ছানগতেন ৱা ৱিহেঠিযমানস্স. মোক্খাধিপ্পাযস্সাতি ততো অত্তনো মোক্খং পত্থযমানস্স. সচেপি অন্তৰামগ্গে (পাচি. অট্ঠ. ৪৫৩) চোৰং ৱা পচ্চত্থিকং ৱা ৱিহেঠেতুকামং দিস্ৱা ‘‘উপাসক, এত্থেৱ তিট্ঠ, মা আগমিত্থা’’তি ৱত্ৱা ৱচনং অনাদিযিত্ৱা আগচ্ছন্তং ‘‘গচ্ছ ৰে’’তি মুগ্গৰেন ৱা সত্থকেন ৱা পহৰিত্ৱা যাতি, সো চে তেন পহাৰেন মৰতি, অনাপত্তিযেৱ. ৱাড়মিগেসুপি এসেৱ নযো.

পহাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.