৪. অনাদৰিযসিক্খাপদৱণ্ণনা

দুৱিধঞ্হেত্থ অনাদৰিযং পুগ্গলানাদৰিযঞ্চ ধম্মানাদৰিযঞ্চাতি আহ ‘‘পুগ্গলস্স ৱা’’তিআদি. তত্থ যো ভিক্খু উপসম্পন্নেন পঞ্ঞত্তেন ৱুচ্চমানো ‘‘অযং উক্খিত্তকো ৱা ৱম্ভিতো ৱা গৰহিতো ৱা, ইমস্স ৱচনং অকতং ভৱিস্সতী’’তি (পাচি. ৩৪২) অনাদৰিযং কৰোতি, অযং পুগ্গলে অনাদৰিযং কৰোতি নাম. যো পন পঞ্ঞত্তেন ৱুচ্চমানো ‘‘কথাযং নস্সেয্য ৱা ৱিনস্সেয্য ৱা অন্তৰধাযেয্য ৱা’’তি, তং ৱা নসিক্খিতুকামো অনাদৰিযং কৰোতি, অযং ধম্মে অনাদৰিযং কৰোতি নাম. তেনাহ ‘‘তস্মা’’তিআদি.

ইদং ন সল্লেখায সংৱত্ততীতি সম্মা কিলেসে লিখতীতি সল্লেখো, অপ্পিচ্ছতা, তদত্থং নযিদং সংৱত্ততি. আদিসদ্দেন ‘‘ইদং ন ধুতত্থায সংৱত্ততি, ন পাসাদিকতায, ন অপচযায, ন ৱীৰিযাৰম্ভায সংৱত্ততী’’তি (পাচি. ৩৪৩) ইদং সঙ্গণ্হাতি. অপঞ্ঞত্তেনাতি সুত্তে ৱা অভিধম্মে ৱা আগতেন. পৱেণিআগতন্তি সঙ্গীতিকালতো পট্ঠায মহাকস্সপাদিআচৰিযপৰম্পৰায আগতং. সচে পন যস্মা উচ্ছুৰসো সত্তাহকালিকো, তস্স কসটো যাৱজীৱিকো, দ্ৱিন্নংযেৱ সমৱাযো উচ্ছুযট্ঠি, তস্মা ৱিকালে উচ্ছুযট্ঠিং খাদিতুং ৱট্টতি গুড়হৰীতকং ৱিযাতি এৱমাদিকং গাৰয্হাচৰিযুগ্গহং গহেত্ৱা ‘‘এৱং অম্হাকং আচৰিযানং উগ্গহো পৰিপুচ্ছা’’তি ভণতি, আপত্তিযেৱ.

অনাদৰিযসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.