১২. দুব্বচসিক্খাপদৱণ্ণনা

দুক্খেন ৱত্তব্বো অনুসাসিতুং অসক্কুণেয্যো সভাৱো অস্সাতি দুব্বচজাতিকো, ৱিলোমভাৱী. তেনাহ ‘‘দুব্বচসভাৱো’’তিআদি. ৱত্তুং অসক্কুণেয্যোতি কিস্মিঞ্চি ৱুচ্চমানে অসহনতো ওৱদিতুং অসক্কুণেয্যো. উদ্দিসীযতীতি উদ্দেসো, পাতিমোক্খো, তস্মিং পৰিযাপন্না অন্তোগধা উদ্দেসপৰিযাপন্না, তেসু উদ্দেসপৰিযাপন্নেসু. তেনাহ ‘‘উদ্দেসে’’তিআদি. অথ সব্বানেৱ সিক্খাপদানি কথং পাতিমোক্খুদ্দেসপৰিযাপন্নানীতি আহ ‘‘যস্স সিযা আপত্তি, সো ‘আৱিকৰেয্যা’তি এৱং সঙ্গহিতত্তা’’তি. ‘‘যস্স সিযা আপত্তী’’তি ইমিনা সব্বাপি আপত্তিযো নিদানুদ্দেসে সঙ্গহিতা এৱ হোন্তি. সিক্খাপদেসূতি অধিসীলসিক্খায অধিগমূপাযভূতেসু ৱিনযপঞ্ঞত্তীসূতি অত্থো. সো পন পাকটোযেৱাতি অট্ঠকথাযং ন ৱুত্তো. পঞ্চহি সহধম্মিকেহীতি ভিক্খুভিক্খুনিসামণেৰসামণেৰিসিক্খমানাহি. সিক্খিতব্বত্তাতি লব্ভমানৱসেন সিক্খিতব্বত্তা. তথা হি তেহি যথাসকং সিক্খা সিক্খীযতি, ন সব্বা. বুদ্ধপঞ্ঞত্তেনাতি বুদ্ধেন ঠপিতেন, ৱিহিতেনাতি অত্থো. অথ ৱা সহধম্মিকেন সকাৰণেন ৱুচ্চমানোতি এৱমেত্থ অত্থো দট্ঠব্বো. ৱচনাযাতি নিস্সক্কে সম্পদানৱচনন্তি আহ ‘‘ততো মম ৱচনতো’’তি.

দুব্বচসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.