৪. পুব্বসুত্তং

২৭২. ‘‘পুব্বেৱ মে, ভিক্খৱে, সম্বোধা অনভিসম্বুদ্ধস্স বোধিসত্তস্সেৱ সতো এতদহোসি – ‘কতমা নু খো ৱেদনা, কতমো ৱেদনাসমুদযো, কতমা ৱেদনাসমুদযগামিনী পটিপদা, কতমো ৱেদনানিৰোধো, কতমা ৱেদনানিৰোধগামিনী পটিপদা? কো ৱেদনায অস্সাদো, কো আদীনৱো, কিং নিস্সৰণ’ন্তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৱে, এতদহোসি – ‘তিস্সো ইমা ৱেদনা – সুখা ৱেদনা, দুক্খা ৱেদনা, অদুক্খমসুখা ৱেদনা. ইমা ৱুচ্চন্তি ৱেদনা. ফস্সসমুদযা ৱেদনাসমুদযো. তণ্হা ৱেদনাসমুদযগামিনী পটিপদা…পে… যো ৱেদনায ছন্দৰাগৱিনযো ছন্দৰাগপ্পহানং. ইদং ৱেদনায নিস্সৰণ’’’ন্তি. চতুত্থং.