১০. ভিক্খুসুত্তং

২৬৮. ‘‘দ্ৱেপি মযা, ভিক্খৱে, ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, তিস্সোপি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, পঞ্চপি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, ছপি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, অট্ঠাৰসাপি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, ছত্তিংসাপি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন, অট্ঠসতম্পি মযা ৱেদনা ৱুত্তা পৰিযাযেন. এৱং পৰিযাযদেসিতো, ভিক্খৱে, মযা ধম্মো. এৱং পৰিযাযদেসিতে খো, ভিক্খৱে, মযা ধম্মে যে অঞ্ঞমঞ্ঞস্স সুভাসিতং সুলপিতং ন সমনুমঞ্ঞিস্সন্তি, ন সমনুজানিস্সন্তি, ন সমনুমোদিস্সন্তি, তেসং এতং পাটিকঙ্খং – ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৱিৱাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং মুখসত্তীহি ৱিতুদন্তা ৱিহৰিস্সন্তীতি. এৱং পৰিযাযদেসিতো, ভিক্খৱে, মযা ধম্মো. এৱং পৰিযাযদেসিতে খো, ভিক্খৱে, মযা ধম্মে যে অঞ্ঞমঞ্ঞস্স সুভাসিতং সুলপিতং সমনুমঞ্ঞিস্সন্তি সমনুজানিস্সন্তি সমনুমোদিস্সন্তি, তেসং এতং পাটিকঙ্খং – সমগ্গা সম্মোদমানা অৱিৱদমানা খীৰোদকীভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পিযচক্খূহি সম্পস্সন্তা ৱিহৰিস্সন্তীতি.

‘‘পঞ্চিমে, ভিক্খৱে, কামগুণা…পে… ঠানং খো পনেতং, ভিক্খৱে, ৱিজ্জতি যং অঞ্ঞতিত্থিযা পৰিব্বাজকা এৱং ৱদেয্যুং – ‘সঞ্ঞাৱেদযিতনিৰোধং সমণো গোতমো আহ, তঞ্চ সুখস্মিং পঞ্ঞপেতি. তযিদং কিংসু, তযিদং কথংসূ’তি? এৱংৱাদিনো, ভিক্খৱে, অঞ্ঞতিত্থিযা পৰিব্বাজকা এৱমস্সু ৱচনীযা – ‘ন খো, আৱুসো, ভগৱা সুখঞ্ঞেৱ ৱেদনং সন্ধায সুখস্মিং পঞ্ঞপেতি. যত্থ যত্থ, আৱুসো, সুখং উপলব্ভতি যহিং যহিং [যং হি যং হি (সী. পী.)], তং তং তথাগতো সুখস্মিং পঞ্ঞপেতী’’তি. দসমং.

ৰহোগতৱগ্গো দুতিযো.

তস্সুদ্দানং –

ৰহোগতং দ্ৱে আকাসং, অগাৰং দ্ৱে চ আনন্দা;

সম্বহুলা দুৱে ৱুত্তা, পঞ্চকঙ্গো চ ভিক্খুনাতি.