৩. অন্ধকৱিন্দসুত্তং

১৮৪. একং সমযং ভগৱা মাগধেসু ৱিহৰতি অন্ধকৱিন্দে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা ৰত্তন্ধকাৰতিমিসাযং অব্ভোকাসে নিসিন্নো হোতি, দেৱো চ একমেকং ফুসাযতি. অথ খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণো কেৱলকপ্পং অন্ধকৱিন্দং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘সেৱেথ পন্তানি সেনাসনানি,

চৰেয্য সংযোজনৱিপ্পমোক্খা;

সচে ৰতিং নাধিগচ্ছেয্য তত্থ,

সঙ্ঘে ৱসে ৰক্খিতত্তো সতীমা.

‘‘কুলাকুলং পিণ্ডিকায চৰন্তো,

ইন্দ্ৰিযগুত্তো নিপকো সতীমা;

সেৱেথ পন্তানি সেনাসনানি,

ভযা পমুত্তো অভযে ৱিমুত্তো.

‘‘যত্থ ভেৰৱা সৰীসপা [সিৰিং সপা (সী. স্যা. কং. পী.)],

ৱিজ্জু সঞ্চৰতি থনযতি দেৱো;

অন্ধকাৰতিমিসায ৰত্তিযা,

নিসীদি তত্থ ভিক্খু ৱিগতলোমহংসো.

‘‘ইদঞ্হি জাতু মে দিট্ঠং, নযিদং ইতিহীতিহং;

একস্মিং ব্ৰহ্মচৰিযস্মিং, সহস্সং মচ্চুহাযিনং.

‘‘ভিয্যো [ভীযো (সী. স্যা. কং. পী.)] পঞ্চসতা সেক্খা, দসা চ দসধা দস;

সব্বে সোতসমাপন্না, অতিৰচ্ছানগামিনো.

‘‘অথাযং [অত্থাযং-ইতিপি দী. নি. ২.২৯০] ইতৰা পজা, পুঞ্ঞভাগাতি মে মনো;

সঙ্খাতুং নোপি সক্কোমি, মুসাৱাদস্স ওত্তপ’’ন্তি [ওত্তপেতি (সী. স্যা. কং. পী.), ওত্তপ্পেতি (ক.)].