৩. অন্ধকৱিন্দসুত্তং
১৮৪. একং সমযং ভগৱা মাগধেসু ৱিহৰতি অন্ধকৱিন্দে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা ৰত্তন্ধকাৰতিমিসাযং অব্ভোকাসে নিসিন্নো হোতি, দেৱো চ একমেকং ফুসাযতি. অথ খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণো কেৱলকপ্পং অন্ধকৱিন্দং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –
‘‘সেৱেথ পন্তানি সেনাসনানি,
চৰেয্য সংযোজনৱিপ্পমোক্খা;
সচে ৰতিং নাধিগচ্ছেয্য তত্থ,
সঙ্ঘে ৱসে ৰক্খিতত্তো সতীমা.
‘‘কুলাকুলং পিণ্ডিকায চৰন্তো,
ইন্দ্ৰিযগুত্তো নিপকো সতীমা;
সেৱেথ পন্তানি সেনাসনানি,
ভযা পমুত্তো অভযে ৱিমুত্তো.
‘‘যত্থ ভেৰৱা সৰীসপা [সিৰিং সপা (সী. স্যা. কং. পী.)],
ৱিজ্জু সঞ্চৰতি থনযতি দেৱো;
অন্ধকাৰতিমিসায ৰত্তিযা,
নিসীদি তত্থ ভিক্খু ৱিগতলোমহংসো.
‘‘ইদঞ্হি জাতু মে দিট্ঠং, নযিদং ইতিহীতিহং;
একস্মিং ব্ৰহ্মচৰিযস্মিং, সহস্সং মচ্চুহাযিনং.
‘‘ভিয্যো [ভীযো (সী. স্যা. কং. পী.)] পঞ্চসতা সেক্খা, দসা চ দসধা দস;
সব্বে সোতসমাপন্না, অতিৰচ্ছানগামিনো.
‘‘অথাযং [অত্থাযং-ইতিপি দী. নি. ২.২৯০] ইতৰা পজা, পুঞ্ঞভাগাতি মে মনো;
সঙ্খাতুং নোপি সক্কোমি, মুসাৱাদস্স ওত্তপ’’ন্তি [ওত্তপেতি (সী. স্যা. কং. পী.), ওত্তপ্পেতি (ক.)].