১. সত্তজটিলসুত্তং

১২২. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি পুব্বাৰামে মিগাৰমাতুপাসাদে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো বহিদ্ৱাৰকোট্ঠকে নিসিন্নো হোতি. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি.

তেন খো পন সমযেন সত্ত চ জটিলা সত্ত চ নিগণ্ঠা সত্ত চ অচেলকা সত্ত চ একসাটকা সত্ত চ পৰিব্বাজকা পৰূড়্হকচ্ছনখলোমা খাৰিৱিৱিধমাদায [খাৰিৱিধং আদায (পী.) দী. নি. ১.২৮০ তদট্ঠকথাপি ওলোকেতব্বা] ভগৱতো অৱিদূৰে অতিক্কমন্তি. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো উট্ঠাযাসনা একংসং উত্তৰাসঙ্গং কৰিত্ৱা দক্খিণজাণুমণ্ডলং পথৱিযং নিহন্ত্ৱা যেন তে সত্ত চ জটিলা সত্ত চ নিগণ্ঠা সত্ত চ অচেলকা সত্ত চ একসাটকা সত্ত চ পৰিব্বাজকা তেনঞ্জলিং পণামেত্ৱা তিক্খত্তুং নামং সাৱেসি – ‘‘ৰাজাহং, ভন্তে, পসেনদি কোসলো…পে… ৰাজাহং, ভন্তে, পসেনদি কোসলো’’তি.

অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো অচিৰপক্কন্তেসু তেসু সত্তসু চ জটিলেসু সত্তসু চ নিগণ্ঠেসু সত্তসু চ অচেলকেসু সত্তসু চ একসাটকেসু সত্তসু চ পৰিব্বাজকেসু যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো ৰাজা পসেনদি কোসলো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘যে তে, ভন্তে, লোকে অৰহন্তো ৱা অৰহত্তমগ্গং ৱা সমাপন্না এতে তেসং অঞ্ঞতৰা’’তি.

‘‘দুজ্জানং খো এতং, মহাৰাজ, তযা গিহিনা কামভোগিনা পুত্তসম্বাধসযনং অজ্ঝাৱসন্তেন কাসিকচন্দনং পচ্চনুভোন্তেন মালাগন্ধৱিলেপনং ধাৰযন্তেন জাতৰূপৰজতং সাদিযন্তেন – ‘ইমে ৱা অৰহন্তো, ইমে ৱা অৰহত্তমগ্গং সমাপন্না’’’তি.

‘‘সংৱাসেন খো, মহাৰাজ, সীলং ৱেদিতব্বং. তঞ্চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. সংৱোহাৰেন খো, মহাৰাজ, সোচেয্যং ৱেদিতব্বং. তঞ্চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. আপদাসু খো, মহাৰাজ, থামো ৱেদিতব্বো. সো চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. সাকচ্ছায, খো, মহাৰাজ, পঞ্ঞা ৱেদিতব্বা. সা চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেনা’’তি.

‘‘অচ্ছৰিযং, ভন্তে, অব্ভুতং ভন্তে! যাৱ সুভাসিতমিদং, ভন্তে, ভগৱতা – ‘দুজ্জানং খো এতং, মহাৰাজ, তযা গিহিনা কামভোগিনা পুত্তসম্বাধসযনং অজ্ঝাৱসন্তেন কাসিকচন্দনং পচ্চনুভোন্তেন মালাগন্ধৱিলেপনং ধাৰযন্তেন জাতৰূপৰজতং সাদিযন্তেন – ইমে ৱা অৰহন্তো, ইমে ৱা অৰহত্তমগ্গং সমাপন্না’তি. সংৱাসেন খো, মহাৰাজ, সীলং ৱেদিতব্বং. তঞ্চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. সংৱোহাৰেন খো মহাৰাজ, সোচেয্যং ৱেদিতব্বং. তঞ্চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. আপদাসু খো, মহাৰাজ, থামো ৱেদিতব্বো. সো চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেন. সাকচ্ছায খো, মহাৰাজ, পঞ্ঞা ৱেদিতব্বা. সা চ খো দীঘেন অদ্ধুনা, ন ইত্তৰং; মনসিকৰোতা, নো অমনসিকৰোতা; পঞ্ঞৱতা, নো দুপ্পঞ্ঞেনা’’তি.

‘‘এতে, ভন্তে, মম পুৰিসা চৰা ওচৰকা জনপদং ওচৰিত্ৱা আগচ্ছন্তি. তেহি পঠমং ওচিণ্ণং অহং পচ্ছা ওসাপযিস্সামি [ওযাযিস্সামি (সী.), ওহযিস্সামি (স্যা. কং.)]. ইদানি তে, ভন্তে, তং ৰজোজল্লং পৱাহেত্ৱা সুন্হাতা সুৱিলিত্তা কপ্পিতকেসমস্সূ ওদাতৱত্থা [ওদাতৱত্থৱসনা (সী.)] পঞ্চহি কামগুণেহি সমপ্পিতা সমঙ্গীভূতা পৰিচাৰেস্সন্তী’’তি.

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘ন ৱণ্ণৰূপেন নৰো সুজানো,

ন ৱিস্সসে ইত্তৰদস্সনেন;

সুসঞ্ঞতানঞ্হি ৱিযঞ্জনেন,

অসঞ্ঞতা লোকমিমং চৰন্তি.

‘‘পতিৰূপকো মত্তিকাকুণ্ডলোৱ,

লোহড্ঢমাসোৱ সুৱণ্ণছন্নো;

চৰন্তি লোকে [একে (সী. পী.)] পৰিৱাৰছন্না,

অন্তো অসুদ্ধা বহি সোভমানা’’তি.