৪. নন্দনসুত্তং
৯৫. একমন্তং ঠিতো খো নন্দনো দেৱপুত্তো ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘পুচ্ছামি তং গোতম ভূৰিপঞ্ঞ,
অনাৱটং ভগৱতো ঞাণদস্সনং;
কথংৱিধং সীলৱন্তং ৱদন্তি,
কথংৱিধং পঞ্ঞৱন্তং ৱদন্তি;
কথংৱিধো দুক্খমতিচ্চ ইৰিযতি,
কথংৱিধং দেৱতা পূজযন্তী’’তি.
‘‘যো সীলৱা পঞ্ঞৱা ভাৱিতত্তো,
সমাহিতো ঝানৰতো সতীমা;
সব্বস্স সোকা ৱিগতা পহীনা,
খীণাসৱো অন্তিমদেহধাৰী.
‘‘তথাৱিধং সীলৱন্তং ৱদন্তি,
তথাৱিধং পঞ্ঞৱন্তং ৱদন্তি;
তথাৱিধো দুক্খমতিচ্চ ইৰিযতি,
তথাৱিধং দেৱতা পূজযন্তী’’তি.