৪. নন্দনসুত্তং

৯৫. একমন্তং ঠিতো খো নন্দনো দেৱপুত্তো ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘পুচ্ছামি তং গোতম ভূৰিপঞ্ঞ,

অনাৱটং ভগৱতো ঞাণদস্সনং;

কথংৱিধং সীলৱন্তং ৱদন্তি,

কথংৱিধং পঞ্ঞৱন্তং ৱদন্তি;

কথংৱিধো দুক্খমতিচ্চ ইৰিযতি,

কথংৱিধং দেৱতা পূজযন্তী’’তি.

‘‘যো সীলৱা পঞ্ঞৱা ভাৱিতত্তো,

সমাহিতো ঝানৰতো সতীমা;

সব্বস্স সোকা ৱিগতা পহীনা,

খীণাসৱো অন্তিমদেহধাৰী.

‘‘তথাৱিধং সীলৱন্তং ৱদন্তি,

তথাৱিধং পঞ্ঞৱন্তং ৱদন্তি;

তথাৱিধো দুক্খমতিচ্চ ইৰিযতি,

তথাৱিধং দেৱতা পূজযন্তী’’তি.