৫. ৰামণেয্যকসুত্তং

২৬১. সাৱত্থিযং জেতৱনে. অথ খো সক্কো দেৱানমিন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো সক্কো দেৱানমিন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কিং নু খো, ভন্তে, ভূমিৰামণেয্যক’’ন্তি?

‘‘আৰামচেত্যা ৱনচেত্যা, পোক্খৰঞ্ঞো সুনিম্মিতা;

মনুস্সৰামণেয্যস্স, কলং নাগ্ঘন্তি সোড়সিং.

‘‘গামে ৱা যদি ৱাৰঞ্ঞে, নিন্নে ৱা যদি ৱা থলে;

যত্থ অৰহন্তো ৱিহৰন্তি, তং ভূমিৰামণেয্যক’’ন্তি.