৬. যজমানসুত্তং
২৬২. একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি গিজ্ঝকূটে পব্বতে. অথ খো সক্কো দেৱানমিন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো সক্কো দেৱানমিন্দো ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘যজমানানং মনুস্সানং, পুঞ্ঞপেক্খান পাণিনং;
কৰোতং ওপধিকং পুঞ্ঞং, কত্থ দিন্নং মহপ্ফল’’ন্তি.
‘‘চত্তাৰো চ পটিপন্না, চত্তাৰো চ ফলে ঠিতা;
এস সঙ্ঘো উজুভূতো, পঞ্ঞাসীলসমাহিতো.
‘‘যজমানানং মনুস্সানং, পুঞ্ঞপেক্খান পাণিনং;
কৰোতং ওপধিকং পুঞ্ঞং, সঙ্ঘে দিন্নং মহপ্ফল’’ন্তি.