৪. নসন্তিসুত্তং

৩৪. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো সম্বহুলা সতুল্লপকাযিকা দেৱতাযো অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণা কেৱলকপ্পং জেতৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠংসু. একমন্তং ঠিতা খো একা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –

‘‘ন সন্তি কামা মনুজেসু নিচ্চা,

সন্তীধ কমনীযানি যেসু [কামেসু (ক.)] বদ্ধো;

যেসু পমত্তো অপুনাগমনং,

অনাগন্তা পুৰিসো মচ্চুধেয্যা’’তি.

‘‘ছন্দজং অঘং ছন্দজং দুক্খং;

ছন্দৱিনযা অঘৱিনযো;

অঘৱিনযা দুক্খৱিনযো’’তি.

‘‘ন তে কামা যানি চিত্ৰানি লোকে,

সঙ্কপ্পৰাগো পুৰিসস্স কামো;

তিট্ঠন্তি চিত্ৰানি তথেৱ লোকে,

অথেত্থ ধীৰা ৱিনযন্তি ছন্দং.

‘‘কোধং জহে ৱিপ্পজহেয্য মানং,

সংযোজনং সব্বমতিক্কমেয্য;

তং নামৰূপস্মিমসজ্জমানং,

অকিঞ্চনং নানুপতন্তি দুক্খা.

‘‘পহাসি সঙ্খং ন ৱিমানমজ্ঝগা [ন চ মানমজ্ঝগা (ক. সী.), ন ৱিমানমাগা (স্যা. কং.)],

অচ্ছেচ্ছি তণ্হং ইধ নামৰূপে;

তং ছিন্নগন্থং অনিঘং নিৰাসং,

পৰিযেসমানা নাজ্ঝগমুং;

দেৱা মনুস্সা ইধ ৱা হুৰং ৱা,

সগ্গেসু ৱা সব্বনিৱেসনেসূ’’তি.

‘‘তং চে হি নাদ্দক্খুং তথাৱিমুত্তং (ইচ্চাযস্মা মোঘৰাজা),

দেৱা মনুস্সা ইধ ৱা হুৰং ৱা;

নৰুত্তমং অত্থচৰং নৰানং,

যে তং নমস্সন্তি পসংসিযা তে’’তি.

‘‘পসংসিযা তেপি ভৱন্তি ভিক্খূ (মোঘৰাজাতি ভগৱা),

যে তং নমস্সন্তি তথাৱিমুত্তং;

অঞ্ঞায ধম্মং ৱিচিকিচ্ছং পহায,

সঙ্গাতিগা তেপি ভৱন্তি ভিক্খূ’’তি.