৪. নসন্তিসুত্তং
৩৪. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো সম্বহুলা সতুল্লপকাযিকা দেৱতাযো অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণা কেৱলকপ্পং জেতৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠংসু. একমন্তং ঠিতা খো একা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘ন সন্তি কামা মনুজেসু নিচ্চা,
সন্তীধ কমনীযানি যেসু [কামেসু (ক.)] বদ্ধো;
যেসু পমত্তো অপুনাগমনং,
অনাগন্তা পুৰিসো মচ্চুধেয্যা’’তি.
‘‘ছন্দজং অঘং ছন্দজং দুক্খং;
ছন্দৱিনযা অঘৱিনযো;
অঘৱিনযা দুক্খৱিনযো’’তি.
‘‘ন তে কামা যানি চিত্ৰানি লোকে,
সঙ্কপ্পৰাগো পুৰিসস্স কামো;
তিট্ঠন্তি চিত্ৰানি তথেৱ লোকে,
অথেত্থ ধীৰা ৱিনযন্তি ছন্দং.
‘‘কোধং জহে ৱিপ্পজহেয্য মানং,
সংযোজনং সব্বমতিক্কমেয্য;
তং নামৰূপস্মিমসজ্জমানং,
অকিঞ্চনং নানুপতন্তি দুক্খা.
‘‘পহাসি সঙ্খং ন ৱিমানমজ্ঝগা [ন চ মানমজ্ঝগা (ক. সী.), ন ৱিমানমাগা (স্যা. কং.)],
অচ্ছেচ্ছি তণ্হং ইধ নামৰূপে;
তং ছিন্নগন্থং অনিঘং নিৰাসং,
পৰিযেসমানা নাজ্ঝগমুং;
দেৱা মনুস্সা ইধ ৱা হুৰং ৱা,
সগ্গেসু ৱা সব্বনিৱেসনেসূ’’তি.
‘‘তং চে হি নাদ্দক্খুং তথাৱিমুত্তং (ইচ্চাযস্মা মোঘৰাজা),
দেৱা মনুস্সা ইধ ৱা হুৰং ৱা;
নৰুত্তমং অত্থচৰং নৰানং,
যে তং নমস্সন্তি পসংসিযা তে’’তি.
‘‘পসংসিযা তেপি ভৱন্তি ভিক্খূ (মোঘৰাজাতি ভগৱা),
যে তং নমস্সন্তি তথাৱিমুত্তং;
অঞ্ঞায ধম্মং ৱিচিকিচ্ছং পহায,
সঙ্গাতিগা তেপি ভৱন্তি ভিক্খূ’’তি.