১. ওঘতৰণসুত্তং

১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো অঞ্ঞতৰা দেৱতা অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণা কেৱলকপ্পং জেতৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৱতা ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘‘কথং নু ত্ৱং, মাৰিস, ওঘমতৰী’তি? ‘অপ্পতিট্ঠং খ্ৱাহং, আৱুসো, অনাযূহং ওঘমতৰি’ন্তি. ‘যথা কথং পন ত্ৱং, মাৰিস, অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং ওঘমতৰী’তি? ‘যদাখ্ৱাহং, আৱুসো, সন্তিট্ঠামি তদাস্সু সংসীদামি; যদাখ্ৱাহং, আৱুসো, আযূহামি তদাস্সু নিব্বুয্হামি [নিৱুয্হামি (স্যা. কং. ক.)]. এৱং খ্ৱাহং, আৱুসো, অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং ওঘমতৰি’’’ন্তি.

‘‘চিৰস্সং ৱত পস্সামি, ব্ৰাহ্মণং পৰিনিব্বুতং;

অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং, তিণ্ণং লোকে ৱিসত্তিক’’ন্তি. –

ইদমৱোচ সা দেৱতা. সমনুঞ্ঞো সত্থা অহোসি. অথ খো সা দেৱতা – ‘‘সমনুঞ্ঞো মে সত্থা’’তি ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা পদক্খিণং কত্ৱা তত্থেৱন্তৰধাযীতি.