১০. কণ্হদিন্নত্থেৰগাথা

১৭৯. ‘‘উপাসিতা সপ্পুৰিসা, সুতা ধম্মা অভিণ্হসো;

সুত্ৱান পটিপজ্জিস্সং, অঞ্জসং অমতোগধং.

১৮০. ‘‘ভৱৰাগহতস্স মে সতো, ভৱৰাগো পুন মে ন ৱিজ্জতি;

ন চাহু ন চ মে ভৱিস্সতি, ন চ মে এতৰহি ৱিজ্জতী’’তি.

… কণ্হদিন্নো থেৰো….

ৱগ্গো ততিযো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

উত্তৰো ভদ্দজিত্থেৰো, সোভিতো ৱল্লিযো ইসি;

ৱীতসোকো চ যো থেৰো, পুণ্ণমাসো চ নন্দকো;

ভৰতো ভাৰদ্ৱাজো চ, কণ্হদিন্নো মহামুনীতি.