১০. কণ্হদিন্নত্থেৰগাথা
১৭৯. ‘‘উপাসিতা সপ্পুৰিসা, সুতা ধম্মা অভিণ্হসো;
সুত্ৱান পটিপজ্জিস্সং, অঞ্জসং অমতোগধং.
১৮০. ‘‘ভৱৰাগহতস্স মে সতো, ভৱৰাগো পুন মে ন ৱিজ্জতি;
ন চাহু ন চ মে ভৱিস্সতি, ন চ মে এতৰহি ৱিজ্জতী’’তি.
… কণ্হদিন্নো থেৰো….
ৱগ্গো ততিযো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
উত্তৰো ভদ্দজিত্থেৰো, সোভিতো ৱল্লিযো ইসি;
ৱীতসোকো চ যো থেৰো, পুণ্ণমাসো চ নন্দকো;
ভৰতো ভাৰদ্ৱাজো চ, কণ্হদিন্নো মহামুনীতি.