২. নন্দনৱিমানৱণ্ণনা
যথা ৱনং নন্দনং পভাসতীতি নন্দনৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন সাৱত্থিযং অঞ্ঞতৰো উপাসকোতিআদি সব্বং অনন্তৰৱিমানসদিসং. অযং পন দাৰপৰিগ্গহং কত্ৱা মাতাপিতৰো পোসেসীতি অযমেৱ ৱিসেসো.
১১২০. যথা ৱনং নন্দনং পভাসতি, উয্যানসেট্ঠং তিদসানমুত্তমং;
তথূপমং তুয্হমিদং ৱিমানং, ওভাসযং তিট্ঠতি অন্তলিক্খে.
১১২১. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৱো…পে…ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতীতি.
১১২২. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১২৩. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দলিদ্দো অতাণো কপণো কম্মকৰো অহোসিং;
জিণ্ণে চ মাতাপিতৰো অভাৰিং, পিযা চ মে সীলৱন্তো অহেসুং;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.
১১২৪. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. –
গাথাহি ব্যাকাসি. তত্থ গাথাসুপি অপুব্বং নত্থি.
নন্দনৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.