৩. মণিথূণৱিমানৱণ্ণনা
উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানন্তি মণিথূণৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন সম্বহুলা থেৰা ভিক্খূ অৰঞ্ঞাযতনে ৱিহৰন্তি. তেসং গামং পিণ্ডায গমনমগ্গে একো উপাসকো ৱিসমং সমং কৰোতি, কণ্টকে নীহৰতি, গচ্ছগুম্বে অপনেতি, উদককালে মাতিকাসু সেতুং বন্ধতি, ৱিৱনট্ঠানেসু ছাযাৰুক্খে ৰোপেতি, জলাসযেসু মত্তিকং উদ্ধৰিত্ৱা তে পুথুলগম্ভীৰে কৰোতি, তিত্থে সম্পাদেতি, যথাৱিভৱং দানং দেতি, সীলং ৰক্খতি. সো অপৰভাগে কালং কত্ৱা তাৱতিংসেসু দ্ৱাদসযোজনিকে কনকৱিমানে নিব্বত্তি. তং আযস্মা মহামোগ্গল্লানত্থেৰো উপসঙ্কমিত্ৱা ইমাহি গাথাহি পটিপুচ্ছি –
১১২৬. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং, সমন্ততো দ্ৱাদস যোজনানি;
কূটাগাৰা সত্তসতা উড়াৰা, ৱেড়ুৰিযথম্ভা ৰুচকত্থতা সুভা.
১১২৭. ‘‘তত্থচ্ছসি পিৱসি খাদসি চ, দিব্বা চ ৱীণা পৱদন্তি ৱগ্গুং;
দিব্বা ৰসা কামগুণেত্থ পঞ্চ, নাৰিযো চ নচ্চন্তি সুৱণ্ণচ্ছন্না.
১১২৮. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
সোপি তস্স গাথাহি ব্যাকাসি –
১১৩০. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১৩১. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, ৱিৱনে পথে সঙ্কমনং অকাসিং;
আৰামৰুক্খানি চ ৰোপযিস্সং, পিযা চ মে সীলৱন্তো অহেসুং;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.
১১৩২. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
১১৩১. তত্থ ৱিৱনেতি অৰঞ্ঞে. আৰামৰুক্খানি চা আৰামভূতে ৰুক্খে, আৰামং কত্ৱা তত্থ ৰুক্খে ৰোপেসিন্তি অত্থো. সেসং সব্বং ৱুত্তনযমেৱ.
মণিথূণৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.