১. চিত্তলতাৱিমানৱণ্ণনা
যথা ৱনং চিত্তলতং পভাসতীতি চিত্তলতাৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন সাৱত্থিযং অঞ্ঞতৰো উপাসকো দলিদ্দো অপ্পভোগো পৰেসং কম্মং কত্ৱা জীৱতি. সো সদ্ধো পসন্নো জিণ্ণে ৱুড্ঢে মাতাপিতৰো পোসেন্তো ‘‘ইত্থিযো নাম পতিকুলে ঠিতা ইস্সৰিযং কৰোন্তি, সস্সুসসুৰানং মনাপচাৰিনিযো দুল্লভা’’তি মাতাপিতূনং চিত্তদুক্খং পৰিহৰন্তো দাৰপৰিগ্গহং অকত্ৱা সযমেৱ নে উপট্ঠহতি, সীলানি ৰক্খতি, উপোসথং উপৱসতি, যথাৱিভৱং দানানি দেতি. সো অপৰভাগে কালং কত্ৱা তাৱতিংসেসু দ্ৱাদসযোজনিকে ৱিমানে নিব্বত্তি. তং আযস্মা মহামোগ্গল্লানো হেট্ঠা ৱুত্তনযেন গন্ত্ৱা কতকম্মং ইমাহি গাথাহি পটিপুচ্ছি –
১১১৪. ‘‘যথা ৱনং চিত্তলতং পভাসতি, উয্যানসেট্ঠং তিদসানমুত্তমং;
তথূপমং তুয্হমিদং ৱিমানং, ওভাসযং তিট্ঠতি অন্তলিক্খে.
১১১৫. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৱো…পে…
ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
১১১৬. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১১৭. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দলিদ্দো অতাণো কপণো কম্মকৰো অহোসিং;
জিণ্ণে চ মাতাপিতৰো অভাৰিং, পিযা চ মে সীলৱন্তো অহেসুং;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.
১১১৮. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. –
সোপি তস্স ব্যাকাসি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
চিত্তলতাৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.