৯. দুতিযকুণ্ডলীৱিমানৱণ্ণনা
অলঙ্কতো মল্যধৰো সুৱত্থোতি দুতিযকুণ্ডলীৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন দ্ৱে অগ্গসাৱকা কাসীসু জনপদচাৰিকং চৰন্তাতিআদি সব্বং অনন্তৰসদিসমেৱ.
১১০১. ‘‘অলঙ্কতো মল্যধৰো সুৱত্থো, সুকুণ্ডলী কপ্পিতকেসমস্সু;
আমুত্তহত্থাভৰণো যসস্সী, দিব্বে ৱিমানম্হি যথাপি চন্দিমা.
১১০২. ‘‘দিব্বা চ ৱীণা পৱদন্তি ৱগ্গুং;
অট্ঠট্ঠকা সিক্খিতা সাধুৰূপা;
দিব্বা চ কঞ্ঞা তিদসচৰা উড়াৰা, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি.
১১০৩. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৱো…পে…
ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – পুচ্ছি;
১১০৪. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১০৫. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দিস্ৱান সমণে সাধুৰূপে;
সম্পন্নৱিজ্জাচৰণে যসস্সী, বহুস্সুতে সীলৱন্তে পসন্নে;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.
১১০৬. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…
ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
গাথাসুপি অপুব্বং নত্থি.
দুতিযকুণ্ডলীৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.