৯. দুতিযকুণ্ডলীৱিমানৱণ্ণনা

অলঙ্কতো মল্যধৰো সুৱত্থোতি দুতিযকুণ্ডলীৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন দ্ৱে অগ্গসাৱকা কাসীসু জনপদচাৰিকং চৰন্তাতিআদি সব্বং অনন্তৰসদিসমেৱ.

১১০১. ‘‘অলঙ্কতো মল্যধৰো সুৱত্থো, সুকুণ্ডলী কপ্পিতকেসমস্সু;

আমুত্তহত্থাভৰণো যসস্সী, দিব্বে ৱিমানম্হি যথাপি চন্দিমা.

১১০২. ‘‘দিব্বা চ ৱীণা পৱদন্তি ৱগ্গুং;

অট্ঠট্ঠকা সিক্খিতা সাধুৰূপা;

দিব্বা চ কঞ্ঞা তিদসচৰা উড়াৰা, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি.

১১০৩. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৱো…পে…

ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – পুচ্ছি;

১১০৪. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

১১০৫. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দিস্ৱান সমণে সাধুৰূপে;

সম্পন্নৱিজ্জাচৰণে যসস্সী, বহুস্সুতে সীলৱন্তে পসন্নে;

অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.

১১০৬. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…

ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

গাথাসুপি অপুব্বং নত্থি.

দুতিযকুণ্ডলীৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.