৬. চূড়কত্থেৰগাথাৱণ্ণনা

নদন্তি মোৰা সুসিখা সুপেখুণাতি আযস্মতো চূড়কত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনন্তো ইতো একতিংসে কপ্পে সিখিস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো একদিৱসং সত্থাৰং দিস্ৱা পসন্নমানসো ছত্তপণ্ণিফলং অদাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে ৰাজগহে ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তিত্ৱা চূড়কোতি লদ্ধনামো ৱযপ্পত্তো ধনপালদমনে সত্থৰি লদ্ধপ্পসাদো পব্বজিত্ৱা সমণধম্মং কৰোন্তো ইন্দসালগুহাযং ৱসতি, সো একদিৱসং গুহাদ্ৱাৰে নিসিন্নো মগধক্খেত্তং ওলোকেসি. তস্মিং খণে পাৱুসকালমেঘো গম্ভীৰমধুৰনিগ্ঘোসো সতপটলসহস্সপটলো অঞ্জন সিখৰসন্নিকাসো নভং পূৰেত্ৱা পৱস্সতি, মযূৰসঙ্ঘা চ মেঘগজ্জিতং সুত্ৱা হট্ঠতুট্ঠা কেকাসদ্দং মুঞ্চিত্ৱা তত্থ তত্থ পদেসে নচ্চন্তা ৱিচৰন্তি. থেৰস্সপি আৱাসগব্ভে মেঘৱাতফস্সেহি অপগতধম্মত্তা পস্সদ্ধকৰজকাযে কল্লতং পত্তে উতুসপ্পাযলাভেন চিত্তং একগ্গং অহোসি, কম্মট্ঠানৱীথিং ওতৰি, সো তং ঞত্ৱা কালসম্পদাদিকিত্তনমুখেন অত্তানং ভাৱনায উস্সাহেন্তো –

২১১. ‘‘নদন্তি মোৰা সুসিখা সুপেখুণা, সুনীলগীৱা সুমুখা সুগজ্জিনো;

সুসদ্দলা চাপি মহামহী অযং, সুব্যাপিতম্বু সুৱলাহকং নভং.

২১২. ‘‘সুকল্লৰূপো সুমনস্স ঝাযতং, সুনিক্কমো সাধু সুবুদ্ধসাসনে;

সুসুক্কসুক্কং নিপুণং সুদুদ্দসং, ফুসাহি তং উত্তমমচ্চুতং পদ’’ন্তি. –

দ্ৱে গাথা অভাসি.

তত্থ নদন্তি মোৰা সুসিখা সুপেখুণা, সুনীলগীৱা সুমুখা সুগজ্জিনোতি এতে মত্থকে উট্ঠিতাহি সুন্দৰাহি সিখাহি সমন্নাগতত্তা সুসিখা, নানাৱণ্ণেহি অনেকেহি সোভনেহি ভদ্দকপিঞ্ছেহি সমন্নাগতত্তা সুপেখুণা, ৰাজীৱৱণ্ণসঙ্কাসায সুন্দৰায নীলৱণ্ণায গীৱায সমন্নাগতত্তা সুনীলগীৱা, সুন্দৰমুখতায সুমুখা, মনুঞ্ঞৱাদিতায সুগজ্জিনো, মোৰা সিখণ্ডিনো ছজ্জসংৱাদী কেকাসদ্দং মুঞ্চন্তা নদন্তি ৰৱন্তি. সুসদ্দলা চাপি মহামহী অযন্তি অযঞ্চ মহাপথৱী সুসদ্দলা সুন্দৰহৰিততিণা. সুব্যাপিতম্বূতি অভিনৱৱুট্ঠিযা তহং তহং ৱিস্সন্দমানসলিলতায সুট্ঠু ব্যাপিতজলা ৱিততজলা. ‘‘সুসুক্কতম্বূ’’তিপি পাঠো, সুৱিসুদ্ধজলাতি অত্থো. সুৱলাহকং নভন্তি ইদঞ্চ নভং আকাসং নীলুপ্পলদলসন্নিভেহি সমন্ততো পূৰেত্ৱা ঠিতেহি সুন্দৰেহি ৱলাহকেহি মেঘেহি সুৱলাহকং.

সুকল্লৰূপো সুমনস্স ঝাযতন্তি ইদানি উতুসপ্পাযলাভেন সুট্ঠু কল্লৰূপো কম্মনিযসভাৱো ত্ৱং, নীৱৰণেহি অনজ্ঝাৰূড়্হচিত্ততায সুন্দৰমনস্স যোগাৱচৰস্স যং আৰম্মণূপনিজ্ঝানৱসেন লক্খণূপনিজ্ঝানৱসেন চ ঝাযতং. সুনিক্কমো…পে… অচ্চুতং পদন্তি এৱং ঝাযন্তো চ সাধু সুবুদ্ধস্স সম্মাসম্বুদ্ধস্স সাসনে সুন্দৰনিক্কমো হুত্ৱা সুপৰিসুদ্ধসীলতায সুসুক্কং, ৱিসুদ্ধসভাৱতায সব্বস্সপি সংকিলেসস্স গোচৰভাৱানুপগমনতো সুক্কং, নিপুণঞাণগোচৰতায নিপুণং, পৰমগম্ভীৰতায সুদুদ্দসং, পণীতভাৱেন সেট্ঠভাৱেন চ উত্তমং, নিচ্চসভাৱতায অচ্চুতং পদং তং নিব্বানং ফুসাহি অত্তপচ্চক্খকৰণেন সম্মাপটিপত্তিযা সচ্ছিকৰোহীতি.

এৱং থেৰো অত্তানং ওৱদন্তোৱ উতুসপ্পাযলাভেন সমাহিতচিত্তো ৱিপস্সনং উস্সুক্কাপেত্ৱা অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰ ১.৩৯.৩৭-৪২) –

‘‘কণিকাৰংৱ জলিতং, পুণ্ণমাযেৱ চন্দিমং;

জলন্তং দীপৰুক্খংৱ, অদ্দসং লোকনাযকং.

‘‘কদলিফলং পগ্গয্হ, অদাসিং সত্থুনো অহং;

পসন্নচিত্তো সুমনো, ৱন্দিত্ৱান অপক্কমিং.

‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলমদদিং তদা;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা থেৰো অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা পীতিসোমনস্সজাতো ‘‘নদন্তি মোৰা’’তিআদিনা তাযেৱ গাথা পচ্চুদাহাসি. তেনস্স ইদমেৱ অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসীতি.

চূড়কত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.