৯. ভাৰদ্ৱাজত্থেৰগাথাৱণ্ণনা

নদন্তি এৱং সপ্পঞ্ঞাতি আযস্মতো ভাৰদ্ৱাজত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো ইতো একতিংসে কপ্পে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো একদিৱসং সুমনং নাম পচ্চেকবুদ্ধং পিণ্ডায চৰন্তং দিস্ৱা পসন্নমানসো পৰিপক্কং ৱল্লিকাৰফলং অদাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে ৰাজগহে ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তিত্ৱা গোত্তনামেন ভাৰদ্ৱাজোত্ৱেৱ পঞ্ঞাযিত্থ. সো ৱযপ্পত্তো ঘৰাৱাসং ৱসন্তো একপুত্তং লভি. তস্স ‘‘কণ্হদিন্নো’’তি নামং অকাসি. তস্স ৱিঞ্ঞুতং পত্তকালে ‘‘তাত, অসুকস্স নাম আচৰিযস্স সন্তিকে সিপ্পং সিক্খিত্ৱা এহী’’তি তং তক্কসিলং পেসেসি. সো গচ্ছন্তো অন্তৰামগ্গে সত্থু সাৱকং অঞ্ঞতৰং মহাথেৰং কল্যাণমিত্তং লভিত্ৱা তস্স সন্তিকে ধম্মং সুত্ৱা পটিলদ্ধসদ্ধো পব্বজিত্ৱা কতপুব্বকিচ্চো ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তো নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰ ২.৪৮.৬৬-৭০) –

‘‘সুমনো নাম সম্বুদ্ধো, তক্কৰাযং ৱসী তদা;

ৱল্লিকাৰফলং গয্হ, সযম্ভুস্স অদাসহং.

‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলং অদদিং তদা;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অথস্স পিতা ভাৰদ্ৱাজো ৱেড়ুৱনে ৱিহৰন্তং ভগৱন্তং উপসঙ্কমিত্ৱা ধম্মং সুত্ৱা পব্বজিত্ৱা নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং সচ্ছাকাসি. অথ পুত্তো সত্থাৰং ৱন্দিতুং ৰাজগহং আগতো সত্থু সন্তিকে নিসিন্নং পিতৰং দিস্ৱা তুট্ঠচিত্তো ‘‘পিতাপি খো মে পব্বজিতো, কিং নু খো তেন পব্বজ্জাকিচ্চং মত্থকং পাপিত’’ন্তি ৱীমংসন্তো খীণাসৱভাৱং ঞত্ৱা তং সীহনাদং নদাপেতুকামো, ‘‘সাধু, খো তুম্হেহি কতং পব্বজন্তেহি, পব্বজ্জাকিচ্চং পন মত্থকং পাপিত’’ন্তি পুচ্ছি. ভাৰদ্ৱাজো পুত্তস্স অধিগমং দীপেন্তো –

১৭৭. ‘‘নদন্তি এৱং সপ্পঞ্ঞা, সীহাৱ গিৰিগব্ভৰে;

ৱীৰা ৱিজিতসঙ্গামা, জেত্ৱা মাৰং সৱাহনং.

১৭৮. ‘‘সত্থা চ পৰিচিণ্ণো মে, ধম্মো সঙ্ঘো চ পূজিতো;

অহঞ্চ ৱিত্তো সুমনো, পুত্তং দিস্ৱা অনাসৱ’’ন্তি. – গাথাদ্ৱযং অভাসি;

তত্থ নদন্তীতি যথাভুচ্চগুণাভিব্যাহাৰৱসেন অভীতনাদং নদন্তি গজ্জন্তি. এৱন্তি ইদানি ৱত্তব্বাকাৰদস্সনং. সপ্পঞ্ঞাতি অগ্গমগ্গপঞ্ঞাধিগমেন সব্বপঞ্ঞাধিগমেন সব্বপঞ্ঞাৱেপুল্লপ্পত্তা. ৱীৰাতি চতুব্বিধসম্মপ্পধানৱীৰিযসম্পন্নতায ৱীৰা, ততো এৱ অনৱসেসসংকিলেসপক্খনিম্মথনেন সৱাহনং কিলেসমাৰং অভিসঙ্খাৰমাৰং দেৱপুত্তমাৰঞ্চ জেত্ৱা সব্বসো ৱিজিতসঙ্গামা নদন্তি সপ্পঞ্ঞাতি সম্বন্ধো.

এৱং ৱিজেতব্বৱিজযেন সীহনাদং দস্সেত্ৱা ইদানি আৰাধেতব্বসমাৰাধনেন ইচ্ছিতব্বসিদ্ধিযা চ তং দস্সেতুং, ‘‘সত্থা চ পৰিচিণ্ণো মে’’তি দুতিযং গাথমাহ. তত্থ সত্থা চ পৰিচিণ্ণো মেতি মম সত্থা সম্মাসম্বুদ্ধো যথানুসিট্ঠং ওৱাদানুসাসনীকৰণেন মযা পৰিচিণ্ণো উপাসিতো, ন ধম্মাধিকৰণং ৱিসোসিতোতি অধিপ্পাযো. ধম্মো সঙ্ঘো চ পূজিতোতি নৱৱিধোপি লোকুত্তৰধম্মো, যথাপটিপত্তিযাগতমগ্গানুপ্পত্তিযা সীলদিট্ঠিসামঞ্ঞগমনেন অৰিযসঙ্ঘো চ মযা পূজিতো মানিতো. অহঞ্চ ৱিত্তো সুমনো, পুত্তং দিস্ৱা অনাসৱন্তি মম পুত্তং অনাসৱং সব্বসো খীণাসৱং দিস্ৱা দস্সনহেতু অহম্পি ৱিত্তো নিৰামিসায পীতিযা তুট্ঠো, ততোযেৱ নিৰামিসেন সোমনস্সেন সুমনো জাতোতি অত্থো.

ভাৰদ্ৱাজত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.