৮. ধম্মসৱপিতুত্থেৰগাথাৱণ্ণনা

স ৱীসৱস্সসতিকোতি আযস্মতো ধম্মসৱপিতুত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো বুদ্ধসুঞ্ঞে লোকে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো ভূতগণে নাম পব্বতে ৱিহৰন্তং পচ্চেকসম্বুদ্ধং দিস্ৱা পসন্নমানসো তিণসূলপুপ্ফেহি পূজং অকাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱলোকে নিব্বত্তিত্ৱা অপৰাপৰং সুগতীসুযেৱ সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে মগধৰট্ঠে ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো দাৰপৰিগ্গহং কত্ৱা ধম্মসৱং নাম পুত্তং লভিত্ৱা তস্মিং পব্বজিতে সযম্পি ৱীসৱস্সসতিকো হুত্ৱা, ‘‘মম পুত্তো তাৱ তৰুণো পব্বজি, অথ কস্মা নাহং পব্বজিস্সামী’’তি সঞ্জাতসংৱেগো সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা ধম্মং সুত্ৱা পব্বজিত্ৱা ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং সচ্ছাকাসি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰ ১.১৬.৩৫-৩৮) –

‘‘হিমৱন্তস্সাৱিদূৰে, ভূতগণো নাম পব্বতো;

ৱসতেকো জিনো তত্থ, সযম্ভূ লোকনিস্সটো.

‘‘তিণসূলং গহেত্ৱান, বুদ্ধস্স অভিৰোপযিং;

একূনসতসহস্সং, কপ্পং ন ৱিনিপাতিকো.

‘‘ইতো একাদসে কপ্পে, একোসিং ধৰণীৰুহো;

সত্তৰতনসম্পন্নো, চক্কৱত্তী মহব্বলো.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা সঞ্জাতসোমনস্সো উদানেন্তো –

১০৮. ‘‘স ৱীসৱস্সসতিকো, পব্বজিং অনগাৰিযং;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. – গাথং অভাসি;

তত্থ স ৱীসৱস্সসতিকোতি সো ৱীসংৱস্সসতিকো, সো অহং জাতিযা ৱীসাধিকৱস্সসতিকো সমানো. পব্বজিন্তি পব্বজ্জং উপগচ্ছিং. সেসং ৱুত্তনযমেৱ. ইদমেৱ চ ইমস্স থেৰস্স অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসি.

ধম্মসৱপিতুত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.