১০. (দুতিয) দেৱসভত্থেৰগাথাৱণ্ণনা
সম্মপ্পধানসম্পন্নোতি আযস্মতো দেৱসভত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনন্তো সিখিস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো একদিৱসং সিখিং ভগৱন্তং দিস্ৱা পসন্নমানসো বন্ধুজীৱকপুপ্ফেহি পূজং অকাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে কপিলৱত্থুস্মিং সক্যৰাজকুলে নিব্বত্তি, তস্স দেৱসভোতি নামং অহোসি. সো ৱযপ্পত্তো চুম্বটকলহৱূপসমনত্থং সত্থৰি আগতে বুদ্ধানুভাৱং দিস্ৱা পসন্নমানসো সৰণেসু পতিট্ঠিতো পুন নিগ্ৰোধাৰামে সত্থৰি ৱিহৰন্তে সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা পটিলদ্ধসদ্ধো পব্বজিত্ৱা কতপুব্বকিচ্চো ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তো নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰ ১.১৬.১-৬) –
‘‘চন্দংৱ ৱিমলং সুদ্ধং, ৱিপ্পসন্নমনাৱিলং;
নন্দীভৱপৰিক্খীণং, তিণ্ণং লোকে ৱিসত্তিকং.
‘‘নিব্বাপযন্তং জনতং, তিণ্ণং তাৰযতং ৱৰং;
মুনিং ৱনম্হি ঝাযন্তং, একগ্গং সুসমাহিতং.
‘‘বন্ধুজীৱকপুপ্ফানি, লগেত্ৱা সুত্তকেনহং;
বুদ্ধস্স অভিৰোপযিং, সিখিনো লোকবন্ধুনো.
‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং কম্মমকৰিং তদা;
দুগ্গতিং নাভিজানামি, বুদ্ধপূজাযিদং ফলং.
‘‘ইতো সত্তমকে কপ্পে, মনুজিন্দো মহাযসো;
সমন্তচক্খুনামাসি, চক্কৱত্তী মহব্বলো.
‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
অৰহত্তং পন পত্ৱা অত্তনা অধিগতং ৱিমুত্তিসুখং নিস্সায উপ্পন্নপীতিসোমনস্সো উদানৱসেন –
১০০. ‘‘সম্মপ্পধানসম্পন্নো, সতিপট্ঠানগোচৰো;
ৱিমুত্তিকুসুমসঞ্ছন্নো, পৰিনিব্বিস্সত্যনাসৱো’’তি. – গাথং অভাসি;
তত্থ সম্মপ্পধানসম্পন্নোতি সম্পন্নচতুব্বিধসম্মপ্পধানো, তেহি কত্তব্বকিচ্চং সম্পাদেত্ৱা ঠিতোতি অত্থো. সতিপট্ঠানগোচৰোতি কাযানুপস্সনাদযো সতিপট্ঠানা গোচৰো পৱত্তিট্ঠানং এতস্সাতি সতিপট্ঠানগোচৰো, চতূসু সতিপট্ঠানেসু পতিট্ঠিতচিত্তোতি অত্থো. গুণসোভেন পৰমসুগন্ধা ৱিমুত্তিযেৱ কুসুমানি, তেহি সব্বসো সম্মদেৱ সঞ্ছন্নো ৱিভূসিতো অলঙ্কতোতি ৱিমুত্তিকুসুমসঞ্ছন্নো. পৰিনিব্বিস্সত্যনাসৱোতি এৱং সম্মা পটিপজ্জন্তো ভিক্খু নচিৰস্সেৱ অনাসৱো হুত্ৱা পৰিনিব্বিস্সতি সউপাদিসেসায অনুপাদিসেসায চ নিব্বানধাতুযাতি অত্থো. ইদমেৱ চ থেৰস্স অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসি.
(দুতিয) দেৱসভত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
দসমৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.