৯. সঙ্ঘসামগ্গীসুত্তৱণ্ণনা

১৯. নৱমে একধম্মোতি একো কুসলধম্মো অনৱজ্জধম্মো. ‘‘অযং ধম্মো, নাযং ধম্মো’’তিআদিনা সচে সঙ্ঘে ৱিৱাদো উপ্পজ্জেয্য, তত্থ ধম্মকামেন ৱিঞ্ঞুনা ইতি পটিসঞ্চিক্খিতব্বং ‘‘ঠানং খো, পনেতং ৱিজ্জতি, যদিদং ৱিৱাদো ৱড্ঢমানো সঙ্ঘৰাজিযা ৱা সঙ্ঘভেদায ৱা সংৱত্তেয্যা’’তি. সচে তং অধিকৰণং অত্তনা পগ্গহেত্ৱা ঠিতো, অগ্গিং অক্কন্তেন ৱিয সহসা ততো ওৰমিতব্বং. অথ পৰেহি তং পগ্গহিতং সযঞ্চেতং সক্কোতি ৱূপসমেতুং, উস্সাহজাতো হুত্ৱা দূৰম্পি গন্ত্ৱা তথা পটিপজ্জিতব্বং, যথা তং ৱূপসম্মতি. সচে পন সযং ন সক্কোতি, সো চ ৱিৱাদো উপৰূপৰি ৱড্ঢতেৱ, ন ৱূপসম্মতি. যে তত্থ পতিৰূপা সিক্খাকামা সব্ৰহ্মচাৰিনো, তে উস্সাহেত্ৱা যেন ধম্মেন যেন ৱিনযেন যেন সত্থুসাসনেন তং অধিকৰণং যথা ৱূপসম্মতি, তথা ৱূপসমেতব্বং. এৱং ৱূপসমেন্তস্স যো সঙ্ঘসামগ্গিকৰো কুসলো ধম্মো, অযমেত্থ একধম্মোতি অধিপ্পেতো. সো হি উভতোপক্খিযানং দ্ৱেড়্হকজাতানং ভিক্খূনং, তেসং অনুৱত্তনৱসেন ঠিতানং ভিক্খুনীনং উপাসকানং উপাসিকানং তেসং আৰক্খদেৱতানং যাৱদেৱ ব্ৰহ্মানম্পি উপ্পজ্জনাৰহং অহিতং দুক্খাৱহং সংকিলেসধম্মং অপনেত্ৱা মহতো পুঞ্ঞৰাসিস্স কুসলাভিসন্দস্স হেতুভাৱতো সদেৱকস্স লোকস্স হিতসুখাৱহো হোতি. তেন ৱুত্তং ‘‘একধম্মো, ভিক্খৱে, লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতাযা’’তিআদি. তস্সত্থো অনন্তৰসুত্তে ৱুত্তৱিপৰিযাযেন ৱেদিতব্বো. সঙ্ঘসামগ্গীতি সঙ্ঘস্স সমগ্গভাৱো ভেদাভাৱো এককম্মতা একুদ্দেসতা চ.

গাথাযং সুখা সঙ্ঘস্স সামগ্গীতি সুখস্স পচ্চযভাৱতো সামগ্গী সুখাতি ৱুত্তা. যথা ‘‘সুখো বুদ্ধানমুপ্পাদো’’তি (ধ. প. ১৯৪). সমগ্গানঞ্চনুগ্গহোতি সমগ্গানং সামগ্গিঅনুমোদনেন অনুগ্গণ্হনং সামগ্গিঅনুৰূপং, যথা তে সামগ্গিং ন ৱিজহন্তি, তথা গহণং ঠপনং অনুবলপ্পদানন্তি অত্থো. সঙ্ঘং সমগ্গং কত্ৱানাতি ভিন্নং সঙ্ঘং ৰাজিপত্তং ৱা সমগ্গং সহিতং কত্ৱা. কপ্পন্তি আযুকপ্পমেৱ. সগ্গম্হি মোদতীতি কামাৱচৰদেৱলোকে অঞ্ঞে দেৱে দসহি ঠানেহি অভিভৱিত্ৱা দিব্বসুখং অনুভৱন্তো ইচ্ছিতনিপ্ফত্তিযাৱ মোদতি পমোদতি ললতি কীড়তীতি.

নৱমসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.