৭. দুতিযসেখসুত্তৱণ্ণনা

১৭. সত্তমে বাহিৰন্তি অজ্ঝত্তসন্তানতো বহি ভৱং. কল্যাণমিত্ততাতি যস্স সীলাদিগুণসম্পন্নো অঘস্স ঘাতা, হিতস্স ৱিধাতা সব্বাকাৰেন উপকাৰকো মিত্তো হোতি, সো পুগ্গলো কল্যাণমিত্তো, তস্স ভাৱো কল্যাণমিত্ততা. তত্ৰাযং কল্যাণমিত্তো পকতিযা সদ্ধাসম্পন্নো হোতি সীলসম্পন্নো সুতসম্পন্নো চাগসম্পন্নো ৱীৰিযসম্পন্নো সতিসম্পন্নো সমাধিসম্পন্নো পঞ্ঞাসম্পন্নো. তত্থ সদ্ধাসম্পত্তিযা সদ্দহতি তথাগতস্স বোধিং, তেন সম্মাসম্বোধিহেতুভূতং সত্তেসু হিতসুখেসিতং ন পৰিচ্চজতি, সীলসম্পত্তিযা সব্ৰহ্মচাৰীনং পিযো হোতি গৰু চ ভাৱনীযো চোদকো পাপগৰহী ৱত্তা ৱচনক্খমো, সুতসম্পত্তিযা খন্ধাযতনসচ্চপটিচ্চসমুপ্পাদাদিকানং গম্ভীৰানং কথানং কত্তা হোতি, চাগসম্পত্তিযা অপ্পিচ্ছো হোতি সন্তুট্ঠো পৱিৱিত্তো অসংসট্ঠো, ৱীৰিযসম্পত্তিযা অত্তনো পৰেসঞ্চ হিতপ্পটিপত্তিযং আৰদ্ধৱীৰিযো হোতি, সতিসম্পত্তিযা উপট্ঠিতস্সতি হোতি পৰমেন সতিনেপক্কেন সমন্নাগতো চিৰকতম্পি চিৰভাসিতম্পি সৰিতা অনুস্সৰিতা, সমাধিসম্পত্তিযা অৱিক্খিত্তো হোতি সমাহিতো একগ্গচিত্তো, পঞ্ঞাসম্পত্তিযা অৱিপৰীতং পজানাতি. সো সতিযা কুসলাকুসলানং ধম্মানং গতিযো সমন্ৱেসন্তো পঞ্ঞায সত্তানং হিতসুখং যথাভূতং জানিত্ৱা সমাধিনা তত্থ অব্যগ্গচিত্তো হুত্ৱা ৱীৰিযেন সত্তে অহিততো নিসেধেত্ৱা একন্তহিতে নিযোজেতি. তেনেৱাহ –

‘‘পিযো গৰু ভাৱনীযো, ৱত্তা চ ৱচনক্খমো;

গম্ভীৰঞ্চ কথং কত্তা, নো চাট্ঠানে নিযোজকো’’তি. (নেত্তি. ১১৩);

কল্যাণমিত্তো, ভিক্খৱে, ভিক্খু অকুসলং পজহতি, কুসলং ভাৱেতীতি কল্যাণমিত্তো পুগ্গলো কল্যাণমিত্তং নিস্সায কম্মস্সকতাঞাণং উপ্পাদেতি, উপ্পন্নং সদ্ধং ফাতিং কৰোতি, সদ্ধাজাতো উপসঙ্কমতি উপসঙ্কমিত্ৱা ধম্মং সুণাতি. তং ধম্মং সুত্ৱা তথাগতে সদ্ধং পটিলভতি, তেন সদ্ধাপটিলাভেন ঘৰাৱাসং পহায পব্বজ্জং অনুতিট্ঠতি, চতুপাৰিসুদ্ধিসীলং সম্পাদেতি, যথাবলং ধুতধম্মে সমাদায ৱত্ততি, দসকথাৱত্থুলাভী হোতি, আৰদ্ধৱীৰিযো ৱিহৰতি উপট্ঠিতস্সতি সম্পজানো পুব্বৰত্তাপৰৰত্তং বোধিপক্খিযানং ধম্মানং ভাৱনানুযোগমনুযুত্তো, নচিৰস্সেৱ ৱিপস্সনং উস্সুক্কাপেত্ৱা অৰিযমগ্গাধিগমেন সব্বং অকুসলং সমুচ্ছিন্দতি, সব্বঞ্চ কুসলং ভাৱনাপাৰিপূৰিং গমেন্তো ৱড্ঢেতি. ৱুত্তঞ্হেতং –

‘‘কল্যাণমিত্তস্সেতং, মেঘিয, ভিক্খুনো পাটিকঙ্খং কল্যাণসহাযস্স কল্যাণসম্পৱঙ্কস্স ‘যং সীলৱা ভৱিস্সতি, পাতিমোক্খসংৱৰসংৱুতো ৱিহৰিস্সতি আচাৰগোচৰসম্পন্নো, অণুমত্তেসু ৱজ্জেসু, ভযদস্সাৱী সমাদায সিক্খিস্সতি, সিক্খাপদেসু’.

‘‘কল্যাণমিত্তস্সেতং…পে… কল্যাণসম্পৱঙ্কস্স ‘যং যাযং কথা অভিসল্লেখিকা চেতোৱিৱৰণসপ্পাযা একন্তনিব্বিদায…পে… নিব্বানায সংৱত্ততি. সেয্যথিদং – অপ্পিচ্ছকথা, সন্তুট্ঠিকথা, পৱিৱেককথা, অসংসগ্গকথা, ৱীৰিযাৰম্ভকথা, সীলকথা, সমাধিকথা…পে… ৱিমুত্তিঞাণদস্সনকথা. এৱৰূপায কথায নিকামলাভী ভৱিস্সতি অকিচ্ছলাভী অকসিৰলাভী’.

‘‘কল্যাণমিত্তস্সেতং …পে… কল্যাণসম্পৱঙ্কস্স ‘যং আৰদ্ধৱীৰিযো ৱিহৰিস্সতি অকুসলানং ধম্মানং পহানায কুসলানং ধম্মানং উপসম্পদায থামৱা দড়্হপৰক্কমো অনিক্খিত্তধুৰো কুসলেসু ধম্মেসু’.

‘‘কল্যাণমিত্তস্সেতং…পে… কল্যাণসম্পৱঙ্কস্স ‘যং পঞ্ঞৱা ভৱিস্সতি, উদযত্থগামিনিযা পঞ্ঞায সমন্নাগতো অৰিযায নিব্বেধিকায সম্মা দুক্খক্খযগামিনিযা’’’তি (উদা. ৩১).

এৱং সকলৱট্টদুক্খপৰিমুচ্চননিমিত্তং কল্যাণমিত্ততাতি ৱেদিতব্বং. তেনেৱাহ –

‘‘মমঞ্হি, আনন্দ, কল্যাণমিত্তং আগম্ম জাতিধম্মা সত্তা জাতিযা পৰিমুচ্চন্তি, জৰাধম্মা সত্তা জৰায পৰিমুচ্চন্তী’’তিআদি (সং. নি. ১.১২৯).

তেন ৱুত্তং – ‘‘কল্যাণমিত্তো, ভিক্খৱে, ভিক্খু অকুসলং পজহতি, কুসলং ভাৱেতী’’তি.

গাথায সপ্পতিস্সোতি পতিস্সৱসঙ্খাতেন সহ পতিস্সেনাতি সপ্পতিস্সো, কল্যাণমিত্তস্স ওৱাদং সিৰসা সম্পটিচ্ছকো সুব্বচোতি অত্থো. অথ ৱা হিতসুখে পতিট্ঠাপনেন পতি ইসেতীতি পতিস্সো, ওৱাদদাযকো. গৰুআদৰযোগেন তেন পতিস্সেন সহ ৱত্ততীতি সপ্পতিস্সো, গৰূসু গৰুচিত্তীকাৰবহুলো. সগাৰৱোতি ছব্বিধেনপি গাৰৱেন যুত্তো. কৰং মিত্তানং ৱচনন্তি কল্যাণমিত্তানং ওৱাদং কৰোন্তো যথোৱাদং পটিপজ্জন্তো. সম্পজানোতি সত্তট্ঠানিযেন সম্পজঞ্ঞেন সমন্নাগতো. পতিস্সতোতি কম্মট্ঠানং ফাতিং, গমেতুং সমত্থায সতিযা পতিস্সতো সতোকাৰী. অনুপুব্বেনাতি সীলাদিৱিসুদ্ধিপটিপাটিযা, তত্থ চ ৱিপস্সনাপটিপাটিযা চেৱ মগ্গপটিপাটিযা চ. সব্বসংযোজনক্খযন্তি কামৰাগসংযোজনাদীনং সব্বেসং সংযোজনানং খেপনতো সব্বসংযোজনক্খযসঙ্খাতস্স অৰিযমগ্গস্স পৰিযোসানভূতং অৰহত্তং, তস্স আৰম্মণভূতং নিব্বানমেৱ ৱা. পাপুণে অধিগচ্ছেয্যাতি অত্থো. ইতি ইমেসু দ্ৱীসু সুত্তেসু অৰিযমগ্গাধিগমস্স সত্থাৰা পধানঙ্গং নাম গহিতন্তি ৱেদিতব্বং.

সত্তমসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.