৮. মহাপজাপতিগোতমীৱত্থু

যস্স কাযেন ৱাচাযাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো মহাপজাপতিং গোতমিং আৰব্ভ কথেসি.

ভগৱতা হি অনুপ্পন্নে ৱত্থুস্মিং পঞ্ঞত্তে অট্ঠ গৰুধম্মে মণ্ডনকজাতিযো পুৰিসো সুৰভিপুপ্ফদামং ৱিয সিৰসা সম্পটিচ্ছিত্ৱা সপৰিৱাৰা মহাপজাপতি গোতমী উপসম্পদং লভি, অঞ্ঞো তস্সা উপজ্ঝাযো ৱা আচৰিযো ৱা নত্থি. এৱং লদ্ধূপসম্পদং থেৰিং আৰব্ভ অপৰেন সমযেন কথং সমুট্ঠাপেসুং ‘‘মহাপজাপতিযা গোতমিযা আচৰিযুপজ্ঝাযা ন পঞ্ঞাযন্তি, সহত্থেনেৱ কাসাযানি গণ্হী’’তি. এৱঞ্চ পন ৱত্ৱা ভিক্খুনিযো কুক্কুচ্চাযন্তিযো তায সদ্ধিং নেৱ উপোসথং ন পৱাৰণং কৰোন্তি, তা গন্ত্ৱা তথাগতস্সপি তমত্থং আৰোচেসুং. সত্থা তাসং কথং সুত্ৱা ‘‘মযা মহাপজাপতিযা গোতমিযা অট্ঠ গৰুধম্মা দিন্না, অহমেৱস্সাচৰিযো, অহমেৱ উপজ্ঝাযো. কাযদুচ্চৰিতাদিৱিৰহিতেসু খীণাসৱেসু কুক্কুচ্চং নাম ন কাতব্ব’’ন্তি ৱত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

৩৯১. ‘‘যস্স কাযেন ৱাচায, মনসা নত্থি দুক্কটং;

সংৱুতং তীহি ঠানেহি, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.

তত্থ দুক্কটন্তি সাৱজ্জং দুক্খুদ্ৰযং অপাযসংৱত্তনিকং কম্মং. তীহি ঠানেহীতি এতেহি কাযাদীহি তীহি কাৰণেহি কাযদুচ্চৰিতাদিপৱেসনিৱাৰণত্থায দ্ৱাৰং পিহিতং, তং অহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

মহাপজাপতিগোতমীৱত্থু অট্ঠমং.