৫. আনন্দত্থেৰৱত্থু

দিৱা তপতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা মিগাৰমাতুপাসাদে ৱিহৰন্তো আনন্দত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি.

পসেনদি কোসলো কিৰ মহাপৱাৰণায সব্বাভৰণপটিমণ্ডিতো গন্ধমালাদীনি আদায ৱিহাৰং অগমাসি. তস্মিং খণে কাড়ুদাযিত্থেৰো ঝানং সমাপজ্জিত্ৱা পৰিসপৰিযন্তে নিসিন্নো হোতি, নামমেৱ পনস্সেতং, সৰীৰং সুৱণ্ণৱণ্ণং. তস্মিং পন খণে চন্দো উগ্গচ্ছতি, সূৰিযো অত্থমেতি. আনন্দত্থেৰো অত্থমেন্তস্স চ সূৰিযস্স উগ্গচ্ছন্তস্স চ চন্দস্স ওভাসং ওলোকেন্তো ৰঞ্ঞো সৰীৰোভাসং থেৰস্স সৰীৰোভাসং তথাগতস্স চ সৰীৰোভাসং ওলোকেসি. তত্থ সব্বোভাসে অতিক্কমিত্ৱা সত্থাৱ ৱিৰোচতি. থেৰো সত্থাৰং ৱন্দিত্ৱা, ‘‘ভন্তে, অজ্জ মম ইমে ওভাসে ওলোকেন্তস্স তুম্হাকমেৱ ওভাসো ৰুচ্চতি. তুম্হাকঞ্হি সৰীৰং সব্বোভাসে অতিক্কমিত্ৱা ৱিৰোচতী’’তি আহ. অথ নং সত্থা, ‘‘আনন্দ, সূৰিযো নাম দিৱা ৱিৰোচতি, চন্দো ৰত্তিং, ৰাজা অলঙ্কতকালেযেৱ, খীণাসৱে গণসঙ্গণিকং পহায অন্তোসমাপত্তিযংযেৱ ৱিৰোচতি, বুদ্ধা পন ৰত্তিম্পি দিৱাপি পঞ্চৱিধেন তেজেন ৱিৰোচন্তী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

৩৮৭. ‘‘দিৱা তপতি আদিচ্চো, ৰত্তিমাভাতি চন্দিমা;

সন্নদ্ধো খত্তিযো তপতি, ঝাযী তপতি ব্ৰাহ্মণো;

অথ সব্বমহোৰত্তিং, বুদ্ধো তপতি তেজসা’’তি.

তত্থ দিৱা তপতীতি দিৱা ৱিৰোচতি, ৰত্তিং পনস্স গতমগ্গোপি ন পঞ্ঞাযতি. চন্দিমাতি চন্দোপি অব্ভাদীহি ৱিমুত্তো ৰত্তিমেৱ ৱিৰোচতি, নো দিৱা. সন্নদ্ধোতি সুৱণ্ণমণিৱিচিত্তেহি সব্বাভৰণেহি পটিমণ্ডিতো চতুৰঙ্গিনিযা সেনায পৰিক্খিত্তোৱ ৰাজা ৱিৰোচতি, ন অঞ্ঞাতকৱেসেন ঠিতো. ঝাযীতি খীণাসৱো পন গণং ৱিনোদেত্ৱা ঝাযন্তোৱ ৱিৰোচতি. তেজসাতি সম্মাসম্বুদ্ধো পন সীলতেজেন দুস্সীল্যতেজং, গুণতেজেন নিগ্গুণতেজং, পঞ্ঞাতেজেন দুপ্পঞ্ঞতেজং, পুঞ্ঞতেজেন অপুঞ্ঞতেজং, ধম্মতেজেন অধম্মতেজং পৰিযাদিযিত্ৱা ইমিনা পঞ্চৱিধেন তেজসা নিচ্চকালমেৱ ৱিৰোচতীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

আনন্দত্থেৰৱত্থু পঞ্চমং.