৪. অঞ্ঞতৰব্ৰাহ্মণৱত্থু

ঝাযিন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অঞ্ঞতৰং ব্ৰাহ্মণং আৰব্ভ কথেসি.

সো কিৰ চিন্তেসি – ‘‘সত্থা অত্তনো সাৱকে, ‘ব্ৰাহ্মণা’তি ৱদতি, অহঞ্চম্হি জাতিগোত্তেন ব্ৰাহ্মণো, মম্পি নু খো এৱং ৱত্তুং ৱট্টতী’’তি. সো সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা তমত্থং পুচ্ছি. সত্থা ‘‘নাহং জাতিগোত্তমত্তেন ব্ৰাহ্মণং ৱদামি, উত্তমত্থং অৰহত্তং অনুপ্পত্তমেৱ পনেৱং ৱদামী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

৩৮৬. ‘‘ঝাযিং ৱিৰজমাসীনং, কতকিচ্চমনাসৱং;

উত্তমত্থমনুপ্পত্তং, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.

তত্থ ঝাযিন্তি দুৱিধেন ঝানেন ঝাযন্তং কামৰজেন ৱিৰজং ৱনে এককমাসীনং চতূহি মগ্গেহি সোড়সন্নং কিচ্চানং কতত্তা কতকিচ্চং আসৱানং অভাৱেন অনাসৱং উত্তমত্থং অৰহত্তং অনুপ্পত্তং অহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে সো ব্ৰাহ্মণো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, সম্পত্তানম্পি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

অঞ্ঞতৰব্ৰাহ্মণৱত্থু চতুত্থং.