৩৯. অঙ্গুলিমালত্থেৰৱত্থু
উসভন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অঙ্গুলিমালত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি. ৱত্থু ‘‘ন ৱে কদৰিযা দেৱলোকং ৱজন্তী’’তি (ধ. প. ১৭৭) গাথাৱণ্ণনায ৱুত্তমেৱ. ৱুত্তঞ্হি তত্থ –
ভিক্খূ অঙ্গুলিমালং পুচ্ছিংসু – ‘‘কিং নু খো, আৱুসো অঙ্গুলিমাল, দুট্ঠহত্থিং ছত্তং ধাৰেত্ৱা ঠিতং দিস্ৱা ভাযী’’তি? ‘‘ন ভাযিং, আৱুসো’’তি. তে সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা আহংসু – ‘‘অঙ্গুলিমালো, ভন্তে, অঞ্ঞং ব্যাকৰোতী’’তি. সত্থা ‘‘ন, ভিক্খৱে, মম পুত্তো অঙ্গুলিমালো ভাযতি. খীণাসৱউসভানঞ্হি অন্তৰে জেট্ঠকউসভা মম পুত্তসদিসা ভিক্খূ ন ভাযন্তী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –
৪২২. ‘‘উসভং পৱৰং ৱীৰং, মহেসিং ৱিজিতাৱিনং;
অনেজং ন্হাতকং বুদ্ধং, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.
তস্সত্থো – অচ্ছম্ভিতট্ঠেন উসভসদিসতায উসভং উত্তমট্ঠেন পৱৰং ৱীৰিযসম্পত্তিযা ৱীৰং মহন্তানং সীলক্খন্ধাদীনং এসিতত্তা মহেসিং তিণ্ণং মাৰানং ৱিজিতত্তা ৱিজিতাৱিনং ন্হাতকিলেসতায ন্হাতকং চতুসচ্চবুদ্ধতায বুদ্ধং তং এৱৰূপং অহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
অঙ্গুলিমালত্থেৰৱত্থু একূনচত্তালীসং.