২০. খেমাভিক্খুনীৱত্থু

গম্ভীৰপঞ্ঞন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা গিজ্ঝকূটে ৱিহৰন্তো খেমং নাম ভিক্খুনিং আৰব্ভ কথেসি.

একদিৱসঞ্হি পঠমযামসমনন্তৰে সক্কো দেৱৰাজা পৰিসায সদ্ধিং আগন্ত্ৱা সত্থু সন্তিকে সাৰণীযধম্মকথং সুণন্তো নিসীদি. তস্মিং খণে খেমা ভিক্খুনী ‘‘সত্থাৰং পস্সিস্সামী’’তি আগন্ত্ৱা সক্কং দিস্ৱা আকাসে ঠিতাৱ সত্থাৰং ৱন্দিত্ৱা নিৱত্তি. সক্কো তং দিস্ৱা ‘‘কো এসা, ভন্তে, আগচ্ছমানা আকাসে ঠিতাৱ সত্থাৰং ৱন্দিত্ৱা নিৱত্তী’’তি পুচ্ছি. সত্থা ‘‘এসা, মহাৰাজ, মম ধীতা খেমা নাম মহাপঞ্ঞা মগ্গামগ্গকোৱিদা’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

৪০৩. ‘‘গম্ভীৰপঞ্ঞং মেধাৱিং, মগ্গামগ্গস্স কোৱিদং;

উত্তমত্থমনুপ্পত্তং, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.

তত্থ গব্ভীৰপঞ্ঞন্তি গম্ভীৰেসু খন্ধাদীসু পৱত্তায পঞ্ঞায সমন্নাগতং ধম্মোজপঞ্ঞায সমন্নাগতং মেধাৱিং ‘‘অযং দুগ্গতিযা মগ্গো, অযং সুগতিযা মগ্গো, অযং নিব্বানস্স মগ্গো, অযং অমগ্গো’’তি এৱং মগ্গে চ অমগ্গে চ ছেকতায মগ্গামগ্গস্স কোৱিদং অৰহত্তসঙ্খাতং উত্তমত্থং অনুপ্পত্তং তমহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

খেমাভিক্খুনিৱত্থু ৱীসতিমং.