১৮. উপ্পলৱণ্ণাথেৰীৱত্থু
ৱাৰি পোক্খৰপত্তেৱাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো উপ্পলৱণ্ণথেৰিং আৰব্ভ কথেসি. ৱত্থু ‘‘মধুৱা মঞ্ঞতি বালো’’তি গাথাৱণ্ণনায (ধ. প. ৬৯) ৱিত্থাৰিতমেৱ. ৱুত্তঞ্হি তত্থ (ধ. প. অট্ঠ. ১.৬৯) –
অপৰেন সমযেন মহাজনো ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসি ‘‘খীণাসৱাপি মঞ্ঞে কামসুখং সাদিযন্তি, কামং সেৱন্তি, কিং ন সেৱিস্সন্তি. ন হেতে কোড়াপৰুক্খা, ন চ ৱম্মিকা, অল্লমংসসৰীৰাৱ, তস্মা এতেপি কামসুখং সাদিযন্তী’’তি. সত্থা আগন্ত্ৱা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৱে, এতৰহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইমায নামা’’তি ৱুত্তে ‘‘ন, ভিক্খৱে, খীণাসৱা কামসুখং সাদিযন্তি, ন কামং সেৱন্তি. যথা হি পদুমপত্তে পতিতং উদকবিন্দু ন লিম্পতি ন সণ্ঠাতি, ৱিনিৱত্তিত্ৱা পন পততেৱ. যথা চ আৰগ্গে সাসপো ন উপলিম্পতি ন সণ্ঠাতি, ৱিনিৱত্তিত্ৱা পততেৱ, এৱং খীণাসৱস্স চিত্তে দুৱিধোপি কামো ন লিম্পতি ন সণ্ঠাতী’’তি অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –
৪০১. ‘‘ৱাৰি পোক্খৰপত্তেৱ, আৰগ্গেৰিৱ সাসপো;
যো ন লিম্পতি কামেসু, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.
তত্থ যো ন লিম্পতীতি এৱমেৱং যো অব্ভন্তৰে দুৱিধেপি কামে ন উপলিম্পতি, তস্মিং কামে ন সণ্ঠাতি, তমহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
উপ্পলৱণ্ণাথেৰীৱত্থু অট্ঠাৰসমং.