৪. পসেনদিকোসলৱত্থু

মিদ্ধী যদা হোতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো ৰাজানং পসেনদিকোসলং আৰব্ভ কথেসি.

একস্মিঞ্হি সমযে ৰাজা তণ্ডুলদোণস্স ওদনং তদুপিযেন সূপব্যঞ্জনেন ভুঞ্জতি. সো একদিৱসং ভুত্তপাতৰাসো ভত্তসম্মদং অৱিনোদেত্ৱাৱ সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা কিলন্তৰূপো ইতো চিতো চ সম্পৰিৱত্ততি, নিদ্দায অভিভুয্যমানোপি উজুকং নিপজ্জিতুং অসক্কোন্তো একমন্তং নিসীদি. অথ নং সত্থা আহ – ‘‘কিং, মহাৰাজ, অৱিস্সমিত্ৱাৱ আগতোসী’’তি? ‘‘আম, ভন্তে, ভুত্তকালতো পট্ঠায মে মহাদুক্খং হোতী’’তি. অথ নং সত্থা, ‘‘মহাৰাজ, অতিবহুভোজনং এৱং দুক্খং হোতী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

৩২৫. ‘‘মিদ্ধী যদা হোতি মহগ্ঘসো চ,

নিদ্দাযিতা সম্পৰিৱত্তসাযী;

মহাৱৰাহোৱ নিৱাপপুট্ঠো,

পুনপ্পুনং গব্ভমুপেতি মন্দো’’তি.

তত্থ মিদ্ধীতি থিনমিদ্ধাভিভূতো. মহগ্ঘসো চাতি মহাভোজনো আহৰহত্থকঅলংসাটকতত্ৰৱট্টককাকমাসকভুত্তৱমিতকানং অঞ্ঞতৰো ৱিয. নিৱাপপুট্ঠোতি কুণ্ডকাদিনা সূকৰভত্তেন পুট্ঠো. ঘৰসূকৰো হি দহৰকালতো পট্ঠায পোসিযমানো থূলসৰীৰকালে গেহা বহি নিক্খমিতুং অলভন্তো হেট্ঠামঞ্চাদীসু সম্পৰিৱত্তিত্ৱা অস্সসন্তো পস্সসন্তো সযতেৱ. ইদং ৱুত্তং হোতি – যদা পুৰিসো মিদ্ধী চ হোতি মহগ্ঘসো চ, নিৱাপপুট্ঠো মহাৱৰাহো ৱিয চ অঞ্ঞেন ইৰিযাপথেন যাপেতুং অসক্কোন্তো নিদ্দাযনসীলো সম্পৰিৱত্তসাযী, তদা সো ‘‘অনিচ্চং দুক্খং অনত্তা’’তি তীণি লক্খণানি মনসিকাতুং ন সক্কোতি. তেসং অমনসিকাৰা মন্দপঞ্ঞো পুনপ্পুনং গব্ভমুপেতি, গব্ভৱাসতো ন পৰিমুচ্চতীতি. দেসনাৱসানে সত্থা ৰঞ্ঞো উপকাৰৱসেন –

‘‘মনুজস্স সদা সতীমতো, মত্তং জানতো লদ্ধভোজনে;

তনুকস্স ভৱন্তি ৱেদনা, সণিকং জীৰতি আযু পালয’’ন্তি. (সং. নি. ১.১২৪);

ইমং গাথং ৱত্ৱা উত্তৰমাণৱং উগ্গণ্হাপেত্ৱা ‘‘ইমং গাথং ৰঞ্ঞো ভোজনৱেলায পৱেদেয্যাসি, ইমিনা উপাযেন ভোজনং পৰিহাপেয্যাসী’’তি উপাযং আচিক্খি, সো তথা অকাসি. ৰাজা অপৰেন সমযেন নাড়িকোদনপৰমতায সণ্ঠিতো সুসল্লহুকসৰীৰো সুখপ্পত্তো সত্থৰি উপ্পন্নৱিস্সাসো সত্তাহং অসদিসদানং পৱত্তেসি. দানানুমোদনায মহাজনো মহন্তং ৱিসেসং পাপুণীতি.

পসেনদিকোসলৱত্থু চতুত্থং.