৪. লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰৱত্থু
ন তেন থেৰো সো হোতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি.
একদিৱসঞ্হি তস্মিং থেৰে সত্থু উপট্ঠানং গন্ত্ৱা পক্কন্তমত্তে তিংসমত্তা আৰঞ্ঞিকা ভিক্খূ তং পস্সন্তা এৱ আগন্ত্ৱা সত্থাৰং ৱন্দিত্ৱা নিসীদিংসু. সত্থা তেসং অৰহত্তূপনিস্সযং দিস্ৱা ইমং পঞ্হং পুচ্ছি – ‘‘ইতো গতং একং থেৰং পস্সথা’’তি? ‘‘ন পস্সাম, ভন্তে’’তি. ‘‘কিং নু দিট্ঠো ৱো’’তি? ‘‘একং, ভন্তে, সামণেৰং পস্সিম্হা’’তি. ‘‘ন সো, ভিক্খৱে, সামণেৰো, থেৰো এৱ সো’’তি? ‘‘অতিৱিয খুদ্দকো, ভন্তে’’তি. ‘‘নাহং, ভিক্খৱে, মহল্লকভাৱেন থেৰাসনে নিসিন্নমত্তকেন থেৰোতি ৱদামি. যো পন সচ্চানি পটিৱিজ্ঝিত্ৱা মহাজনস্স অহিংসকভাৱে ঠিতো, অযং থেৰো নামা’’তি ৱত্ৱা ইমা গাথা অভাসি –
২৬০. ‘‘ন তেন থেৰো সো হোতি, যেনস্স পলিতং সিৰো;
পৰিপক্কো ৱযো তস্স, মোঘজিণ্ণোতি ৱুচ্চতি.
২৬১. ‘‘যম্হি সচ্চঞ্চ ধম্মো চ, অহিংসা সংযমো দমো;
স ৱে ৱন্তমলো ধীৰো, থেৰো ইতি পৱুচ্চতী’’তি.
তত্থ পৰিপক্কোতি পৰিণতো, ৱুড্ঢভাৱং পত্তোতি অত্থো. মোঘজিণ্ণোতি অন্তো থেৰকৰানং ধম্মানং অভাৱেন তুচ্ছজিণ্ণো নাম. যম্হি সচ্চঞ্চ ধম্মো চাতি যম্হি পন পুগ্গলে সোড়সহাকাৰেহি পটিৱিদ্ধত্তা চতুব্বিধং সচ্চং, ঞাণেন সচ্ছিকতত্তা নৱৱিধো লোকুত্তৰধম্মো চ অত্থি. অহিংসাতি অহিংসনভাৱো. দেসনামত্তমেতং, যম্হি পন চতুব্বিধাপি অপ্পমঞ্ঞাভাৱনা অত্থীতি অত্থো. সংযমো দমোতি সীলঞ্চেৱ ইন্দ্ৰিযসংৱৰো চ. ৱন্তমলোতি মগ্গঞাণেন নীহটমলো. ধীৰোতি ধিতিসম্পন্নো. থেৰোতি সো ইমেহি থিৰভাৱকাৰকেহি সমন্নাগতত্তা থেৰোতি ৱুচ্চতীতি অত্থো.
দেসনাৱসানে তে ভিক্খূ অৰহত্তে পতিট্ঠহিংসূতি.
লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰৱত্থু চতুত্থং.