৫. সম্বহুলভিক্খুৱত্থু

ন ৱাক্কৰণমত্তেনাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো সম্বহুলে ভিক্খূ আৰব্ভ কথেসি.

একস্মিঞ্হি সমযে দহৰে চেৱ সামণেৰে চ অত্তনো ধম্মাচৰিযানমেৱ চীৱৰৰজনাদীনি ৱেয্যাৱচ্চানি কৰোন্তে দিস্ৱা একচ্চে থেৰা চিন্তযিংসু – ‘‘মযম্পি ব্যঞ্জনসমযে কুসলা, অম্হাকমেৱ কিঞ্চি নত্থি. যংনূন মযং সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা এৱং ৱদেয্যাম, ‘ভন্তে, মযং ব্যঞ্জনসমযে কুসলা, অঞ্ঞেসং সন্তিকে ধম্মং উগ্গণ্হিত্ৱাপি ইমেসং সন্তিকে অসোধেত্ৱা মা সজ্ঝাযিত্থাতি দহৰসামণেৰে আণাপেথা’তি. এৱঞ্হি অম্হাকং লাভসক্কাৰো ৱড্ঢিস্সতী’’তি. তে সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা তথা ৱদিংসু.

সত্থা তেসং ৱচনং সুত্ৱা ‘‘ইমস্মিং সাসনে পৱেণিৱসেনেৱ এৱং ৱত্তুং লভতি, ইমে পন লাভসক্কাৰে নিস্সিতাতি ঞত্ৱা অহং তুম্হে ৱাক্কৰণমত্তেন সাধুৰূপাতি ন ৱদামি. যস্স পনেতে ইস্সাদযো ধম্মা অৰহত্তমগ্গেন সমুচ্ছিন্না, এসো এৱ সাধুৰূপো’’তি ৱত্ৱা ইমা গাথা অভাসি –

২৬২. ‘‘ন ৱাক্কৰণমত্তেন, ৱণ্ণপোক্খৰতায ৱা;

সাধুৰূপো নৰো হোতি, ইস্সুকী মচ্ছৰী সঠো.

২৬৩. ‘‘যস্স চেতং সমুচ্ছিন্নং, মূলঘচ্চং সমূহতং;

সৱন্তদোসো মেধাৱী, সাধুৰূপোতি ৱুচ্চতী’’তি.

তত্থ ন ৱাক্কৰণমত্তেনাতি ৱচীকৰণমত্তেন সদ্দলক্খণসম্পন্নৱচনমত্তেন. ৱণ্ণপোক্খৰতায ৱাতি সৰীৰৱণ্ণস্স মনাপভাৱেন ৱা. নৰোতি এত্তকেনেৱ কাৰণেন পৰলাভাদীসু ইস্সামনকো পঞ্চৱিধেন মচ্ছেৰেন সমন্নাগতো কেৰাটিকভাৱেন সঠো নৰো সাধুৰূপো ন হোতি. যস্স চেতন্তি যস্স চ পুগ্গলস্সেতং ইস্সাদিদোসজাতং অৰহত্তমগ্গঞাণেন সমূলকং ছিন্নং, মূলঘাতং কত্ৱা সমূহতং, সো ৱন্তদোসো ধম্মোজপঞ্ঞায সমন্নাগতো সাধুৰূপোতি ৱুচ্চতীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

সম্বহুলভিক্খুৱত্থু পঞ্চমং.