২. অঞ্ঞতৰকুটুম্বিকৱত্থু
পিযতো জাযতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অঞ্ঞতৰং কুটুম্বিকং আৰব্ভ কথেসি.
সো হি অত্তনো পুত্তে কালকতে পুত্তসোকাভিভূতো আড়াহনং গন্ত্ৱা ৰোদতি, পুত্তসোকং সন্ধাৰেতুং ন সক্কোতি. সত্থা পচ্চূসকালে লোকং ৱোলোকেন্তো তস্স সোতাপত্তিমগ্গস্সূপনিস্সযং দিস্ৱা পিণ্ডপাতপটিক্কন্তো একং পচ্ছাসমণং গহেত্ৱা তস্স গেহদ্ৱাৰং অগমাসি. সো সত্থু আগতভাৱং সুত্ৱা ‘‘মযা সদ্ধিং পটিসন্থাৰং কাতুকামো ভৱিস্সতী’’তি সত্থাৰং পৱেসেত্ৱা গেহমজ্ঝে আসনং পঞ্ঞাপেত্ৱা সত্থৰি নিসিন্নে আগন্ত্ৱা একমন্তং নিসীদি. অথ নং সত্থা ‘‘কিং নু খো, উপাসক, দুক্খিতোসী’’তি পুচ্ছিত্ৱা তেন পুত্তৱিযোগদুক্খে আৰোচিতে, ‘‘উপাসক, মা চিন্তযি, ইদং মৰণং নাম ন একস্মিংযেৱ ঠানে, ন চ একস্সেৱ হোতি, যাৱতা পন ভৱুপ্পত্তি নাম অত্থি, সব্বসত্তানং হোতিযেৱ. একসঙ্খাৰোপি নিচ্চো নাম নত্থি. তস্মা ‘মৰণধম্মং মতং, ভিজ্জনধম্মং ভিন্ন’ন্তি যোনিসো পচ্চৱেক্খিতব্বং, ন সোচিতব্বং. পোৰাণপণ্ডিতাপি হি পুত্তস্স মতকালে ‘মৰণধম্মং মতং, ভিজ্জনধম্মং ভিন্ন’ন্তি সোকং অকত্ৱা মৰণস্সতিমেৱ ভাৱযিংসূ’’তি ৱত্ৱা, ‘‘ভন্তে, কে এৱমকংসু, কদা চ অকংসু, আচিক্খথ মে’’তি যাচিতো তস্সত্থস্স পকাসনত্থং অতীতং আহৰিত্ৱা –
‘‘উৰগোৱ তচং জিণ্ণং, হিত্ৱা গচ্ছতি সং তনুং;
এৱং সৰীৰে নিব্ভোগে, পেতে কালকতে সতি.
‘‘ডয্হমানো ন জানাতি, ঞাতীনং পৰিদেৱিতং;
তস্মা এতং ন সোচামি, গতো সো তস্স যা গতী’’তি. (জা. ১.৫.১৯-২০) –
ইমং পঞ্চকনিপাতে উৰগজাতকং ৱিত্থাৰেত্ৱা ‘‘এৱং পুব্বে পণ্ডিতা পিযপুত্তে কালকতে যথা এতৰহি ত্ৱং কম্মন্তে ৱিস্সজ্জেত্ৱা নিৰাহাৰো ৰোদন্তো ৱিচৰসি, তথা অৱিচৰিত্ৱা মৰণস্সতিভাৱনাবলেন সোকং অকত্ৱা আহাৰং পৰিভুঞ্জিংসু, কম্মন্তঞ্চ অধিট্ঠহিংসু. তস্মা ‘পিযপুত্তো মে কালকতো’তি মা চিন্তযি. উপ্পজ্জমানো হি সোকো ৱা ভযং ৱা পিযমেৱ নিস্সায উপ্পজ্জতী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –
২১২. ‘‘পিযতো জাযতী সোকো, পিযতো জাযতী ভযং;
পিযতো ৱিপ্পমুত্তস্স, নত্থি সোকো কুতো ভয’’ন্তি.
তত্থ পিযতোতি ৱট্টমূলকো হি সোকো ৱা ভযং ৱা উপ্পজ্জমানং পিযমেৱ সত্তং ৱা সঙ্খাৰং ৱা নিস্সায উপ্পজ্জতি, ততো পন ৱিপ্পমুত্তস্স উভযম্পেতং নত্থীতি অত্থো.
দেসনাৱসানে কুটুম্বিকো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, সম্পত্তানম্পি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.
অঞ্ঞতৰকুটুম্বিকৱত্থু দুতিযং.