৮. সম্বহুলভিক্খুৱত্থু

সুখো বুদ্ধানন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো সম্বহুলানং ভিক্খূনং কথং আৰব্ভ কথেসি.

একদিৱসঞ্হি পঞ্চসতভিক্খূ উপট্ঠানসালাযং নিসিন্না, ‘‘আৱুসো, কিং নু খো ইমস্মিং লোকে সুখ’’ন্তি কথং সমুট্ঠাপেসুং? তত্থ কেচি ‘‘ৰজ্জসুখসদিসং সুখং নাম নত্থী’’তি আহংসু. কেচি কামসুখসদিসং, কেচি ‘‘সালিমংসভোজনাদিসদিসং সুখং নাম নত্থী’’তি আহংসু. সত্থা তেসং নিসিন্নট্ঠানং গন্ত্ৱা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৱে, এতৰহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইমায নামা’’তি ৱুত্তে, ‘‘ভিক্খৱে, কিং কথেথ? ইদঞ্হি সব্বম্পি সুখং ৱট্টদুক্খপৰিযাপন্নমেৱ, ইমস্মিং লোকে বুদ্ধুপ্পাদো ধম্মস্সৱনং, সঙ্ঘসামগ্গী, সম্মোদমানভাৱোতি ইদমেৱ সুখ’’ন্তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

১৯৪. ‘‘সুখো বুদ্ধানমুপ্পাদো, সুখা সদ্ধম্মদেসনা;

সুখা সঙ্ঘস্স সামগ্গী, সমগ্গানং তপো সুখো’’তি.

তত্থ বুদ্ধানমুপ্পাদোতি যস্মা বুদ্ধা উপ্পজ্জমানা মহাজনং ৰাগকন্তাৰাদীহি তাৰেন্তি, তস্মা বুদ্ধানং উপ্পাদো সুখো উত্তমো. যস্মা সদ্ধম্মদেসনং আগম্ম জাতিআদিধম্মা সত্তা জাতিআদীহি মুচ্চন্তি, তস্মা সদ্ধম্মদেসনা সুখা. সামগ্গীতি সমচিত্ততা, সাপি সুখা এৱ. সমগ্গানং পন একচিত্তানং যস্মা বুদ্ধৱচনং ৱা উগ্গণ্হিতুং ধুতঙ্গানি ৱা পৰিহৰিতুং সমণধম্মং ৱা কাতুং সক্কা, তস্মা সমগ্গানং তপো সুখোতি ৱুত্তং. তেনেৱাহ – ‘‘যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খূ সমগ্গা সন্নিপতিস্সন্তি, সম্মগ্গা ৱুট্ঠহিস্সন্তি, সমগ্গা সঙ্ঘকৰণীযানি কৰিস্সন্তি, ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানী’’তি (দী. নি. ২.১৩৬).

দেসনাৱসানে তে ভিক্খূ অৰহত্তে পতিট্ঠহিংসু, মহাজনস্সাপি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

সম্বহুলভিক্খুৱত্থু অট্ঠমং.