৬. দেৱদত্তৱত্থু
যস্স অচ্চন্তদুস্সীল্যন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৱেড়ুৱনে ৱিহৰন্তো দেৱদত্তং আৰব্ভ কথেসি.
একস্মিঞ্হি দিৱসে ভিক্খূ ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসুং – ‘‘আৱুসো, দেৱদত্তো দুস্সীলো পাপধম্মো দুস্সীল্যকাৰণেন ৱড্ঢিতায তণ্হায অজাতসত্তুং সঙ্গণ্হিত্ৱা মহন্তং লাভসক্কাৰং নিব্বত্তেত্ৱা অজাতসত্তুং পিতুৱধে সমাদপেত্ৱা তেন সদ্ধিং একতো হুত্ৱা নানপ্পকাৰেন তথাগতস্স ৱধায পৰিসক্কতী’’তি. সত্থা আগন্ত্ৱা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৱে, এতৰহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইমায নামা’’তি ৱুত্তে ‘‘ন, ভিক্খৱে, ইদানেৱ, পুব্বেপি দেৱদত্তো নানপ্পকাৰেন ময্হং ৱধায পৰিসক্কতী’’তি ৱত্ৱা কুৰুঙ্গমিগজাতকাদীনি (জা. ১.২.১১১-২) কথেত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, অচ্চন্তদুস্সীলপুগ্গলং নাম দুস্সীল্যকাৰণা উপ্পন্না তণ্হা মালুৱা ৱিয সালং পৰিযোনন্ধিত্ৱা সম্ভঞ্জমানা নিৰযাদীসু পক্খিপতী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথামাহ –
১৬২. ‘‘যস্স অচ্চন্তদুস্সীল্যং, মালুৱা সালমিৱোত্থতং;
কৰোতি সো তথত্তানং, যথা নং ইচ্ছতী দিসো’’তি.
তত্থ অচ্চন্তদুস্সীল্যন্তি একন্তদুস্সীলভাৱো. গিহী ৱা জাতিতো পট্ঠায দস অকুসলকম্মপথে কৰোন্তো, পব্বজিতো ৱা উপসম্পন্নদিৱসতো পট্ঠায গৰুকাপত্তিং আপজ্জমানো অচ্চন্তদুস্সীলো নাম. ইধ পন যো দ্ৱীসু তীসু অত্তভাৱেসু দুস্সীলো, এতস্স গতিযা আগতং দুস্সীলভাৱং সন্ধাযেতং ৱুত্তং. দুস্সীলভাৱোতি চেত্থ দুস্সীলস্স ছ দ্ৱাৰানি নিস্সায উপ্পন্না তণ্হা ৱেদিতব্বা. মালুৱা সালমিৱোত্থতন্তি যস্স পুগ্গলস্স তং তণ্হাসঙ্খাতং দুস্সীল্যং যথা নাম মালুৱা সালং ওত্থৰন্তী দেৱে ৱস্সন্তে পত্তেহি উদকং সম্পটিচ্ছিত্ৱা সম্ভঞ্জনৱসেন সব্বত্থকমেৱ পৰিযোনন্ধতি, এৱং অত্তভাৱং ওত্থতং পৰিযোনন্ধিত্ৱা ঠিতং. সো মালুৱায সম্ভঞ্জিত্ৱা ভূমিযং পাতিযমানো ৰুক্খো ৱিয তায দুস্সীল্যসঙ্খাতায তণ্হায সম্ভঞ্জিত্ৱা অপাযেসু পাতিযমানো, যথা নং অনত্থকামো দিসো ইচ্ছতি, তথা অত্তানং কৰোতি নামাতি অত্থো.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
দেৱদত্তৱত্থু ছট্ঠং.