৪. সম্বহুলঅধিমানিকভিক্খুৱত্থু

যানিমানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো সম্বহুলে অধিমানিকে ভিক্খূ আৰব্ভ কথেসি.

পঞ্চসতা কিৰ ভিক্খূ সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৱা অৰঞ্ঞং পৱিসিত্ৱা ঘটেন্তা ৱাযমন্তা ঝানং নিব্বত্তেত্ৱা ‘‘কিলেসানং অসমুদাচাৰেন পব্বজিতকিচ্চং নো নিপ্ফন্নং, অত্তনা পটিলদ্ধগুণং সত্থু আৰোচেস্সামা’’তি আগমিংসু. সত্থা তেসং বহিদ্ৱাৰকোট্ঠকং পত্তকালেযেৱ আনন্দত্থেৰং আহ – ‘‘আনন্দ, এতেসং ভিক্খূনং পৱিসিত্ৱা মযা দিট্ঠেন কম্মং নত্থি, আমকসুসানং গন্ত্ৱা ততো আগন্ত্ৱা মং পস্সন্তূ’’তি. থেৰো গন্ত্ৱা তেসং তমত্থং আৰোচেসি. তে ‘‘কিং অম্হাকং আমকসুসানেনা’’তি অৱত্ৱাৱ ‘‘দীঘদস্সিনা বুদ্ধেন কাৰণং দিট্ঠং ভৱিস্সতী’’তি আমকসুসানং গন্ত্ৱা তত্থ কুণপানি পস্সন্তা একাহদ্ৱীহপতিতেসু কুণপেসু আঘাতং পটিলভিত্ৱা তং খণং পতিতেসু অল্লসৰীৰেসু ৰাগং উপ্পাদযিংসু, তস্মিং খণে অত্তনো সকিলেসভাৱং জানিংসু. সত্থা গন্ধকুটিযং নিসিন্নোৱ ওভাসং ফৰিত্ৱা তেসং ভিক্খূনং সম্মুখে কথেন্তো ৱিয ‘‘নপ্পতিৰূপং নু খো, ভিক্খৱে, তুম্হাকং এৱৰূপং অট্ঠিসঙ্ঘাতং দিস্ৱা ৰাগৰতিং উপ্পাদেতু’’ন্তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

১৪৯. ‘‘যানিমানি অপত্থানি, অলাবূনেৱ সাৰদে;

কাপোতকানি অট্ঠীনি, তানি দিস্ৱান কা ৰতী’’তি.

তত্থ অপত্থানীতি ছড্ডিতানি. সাৰদেতি সৰদকালে ৱাতাতপপহতানি তত্থ তত্থ ৱিপ্পকিণ্ণঅলাবূনি ৱিয. কাপোতকানীতি কপোতকৱণ্ণানি. তানি দিস্ৱানাতি তানি এৱৰূপানি অট্ঠীনি দিস্ৱা তুম্হাকং কা ৰতি, ননু অপ্পমত্তকম্পি কামৰতিং কাতুং ন ৱট্টতিযেৱাতি অত্থো.

দেসনাৱসানে তে ভিক্খূ যথাঠিতাৱ অৰহত্তং পত্ৱা ভগৱন্তং অভিত্থৱমানা আগন্ত্ৱা ৱন্দিংসূতি.

সম্বহুলঅধিমানিকভিক্খুৱত্থু চতুত্থং.